Ούτε η Μεγάλη Αλατι λίμνη ούτε η Λίμνη Έριε έχουν άμεση έξοδο στον ανοιχτό ωκεανό, αλλά οι υδρολογικές τους ιστορίες είναι helt διαφορετικές.
Η Μεγάλη Αλατι λίμνη, στην Γιούτα, είναι ένα ενδοροϊκό λίμνη—σημαίνει ότι δεν έχει έξοδο στον ωκεανό. Το νερό ρέει από ποτάμια και ρέματα που προέρχονται από τα περιβάλλοντα βουνά (κυρίως τα Ποτάμια Μπέρ, Γουέβερ, και Τζόρνταν). Δεδομένου ότι ο μόνος τρόπος εξόδου του νερού είναι μέσω εξάτμισης, τα διαλυμένα άλατα και μετάλλια μένουν πίσω, δίνοντας στη λίμνη την διάσημη υψηλή αλατότητα της.
Η Λίμνη Έριε είναι μία από τις πέντε Μεγάλες Λίμνες της Βόρειας Αμερικής, συνορεύει Μιχίγαν, Οχάιο, Πενσυλβανία, Νέα Υόρκη, και Οντάριο, Καναδάς. Αν και δεν ρέει άμεσα στον Ατλαντικό, είναι μέρος τεράστιας συνδεδεμένης γλυκονερής συστήματος. Το νερό ρέει από τη Λίμνη Έριε μέσω του Ποταμού Νιάγαρά (συμπεριλαμβανομένων των Καταρράκτων Νιάγαρά) στη Λίμνη Όνταριο. Από εκεί, ταξιδεύει κάτω από το Ποτάμι Σεντ Λωρενς, που τελικά εκκενώνεται στον Ατλαντικό Ωκεανό.
Έτσι, ενώ η Λίμνη Έριε είναι τελικά συνδεδεμένη με τον ωκεανό μέσω της Θαλασσοδιαβάσεως Μεγάλων Λιμνών–Σεντ Λωρενς, η Μεγάλη Αλατι λίμνη παραμένει τερματική λεκάνη χωρίς ωκεανική σύνδεση.
