Εναντίον ό,τι μπορεί να υποθέσει κανείς, το αλατιστό νερό δεν συγκεντρώνει απλώς στο κάτω μέρος ενός ποταμού. Στις εκβολές όπου οι γλυκοί ποταμοί συναντούν τον ωκεανό, το πυκνότερο αλατιστό νερό ωθείει εσωτερικά κάτω από το ελαφρότερο γλυκό νερό, δημιουργώντας ένα διακριτό τρίανγλο που αγκαλιάζει το ποταμικό έδαφος. Αυτό το φαινόμενο, γνωστό ως αλατιστός τρίανγλο, μπορεί να εκτείνεται πολλά μίλια ανεποταμιακά. Ωστόσο, η ακριβής συμπεριφορά ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με την ροή του ποταμού, τον όγκο της γλυκιάς απορροής και το σχήμα του ποταμικού εδάφους. Ισχυρές ροές ποταμού μπορούν να ωθήσουν τον αλατιστό τρίανγλο πίσω προς τη θάλασσα, ενώ οι συνθήκες ξηρασίας του επιτρέπουν να περάσει πιο εσωτερικά. Η κατανόηση αυτής της δυναμικής είναι κρίσιμη για τη διαχείριση γλυκών υδάτων, οικοσυστημάτων και υποδομών σε ακτινικές περιοχές.
