Τα Κύρια Υδάτινα Δίκτυα της Ιαπωνίας

Το ορεινό φύση της Ιαπωνίας δημιουργεί μικρά, κορύφωτα ποτάμια και άπειρες λίμνες.

Κύριοι Ποτάμιοι (κατά μήκος)

1. Σινάνο (Τσικούμα): 367 χλμ — Ναγκανο, Νιγάτα
2. Τόνε: 322 χλμ — Γκούμα, Σαϊτάμα, Ιμπαράκι, Τσίμπα (ζωοδότημα της равнина Καντό)
3. Μογκάμι: 229 χλμ — Γιαμαγάτα, Ακίτα
4. Κίσο: 229 χλμ — Ναγκανο, Γκίφου, Αϊτσι, Μιέ
5. Γιοντο: 75 χλμ (από τη Λίμνη Μπίβα) — Κιότο, Οσάκα, Χιόγκο (υδρευση Κεχανσιν)

Κύριες Λίμνες

1. Λίμνη Μπίβα (Σίγκα): 670 τετρ. χλμ — μεγαλύτερη, αρχαία (~4 εκατ. ετών), πηγή νερού για 14 εκατ.
2. Λίμνη Κασουμικάουρα (Ιμπαράκι): 168 τετρ. χλμ — 2η μεγαλύτερη, ημιάλικη
3. Λίμνη Ιναβάσιρο (Φουκουσιμα): 103 τετρ. χλμ — 3η, ηφαιστειώδης
4. Λίμνη Τοβατά (Αομόρι/Ακίτα): 61 τετρ. χλμ — καλντέρα, βαθιά (327 μ)
5. Λίμνη Κουσιάρι (Χοκκάιδο): 79 τετρ. χλμ — μεγαλύτερη ηφαιστειώδης καλντέρα λίμνη

Κύριες Στενές

• Στενά Τσουγκαρου: Χονσού-Χοκκάιδο (Σεικάν Τύνελ)
• Στενά Κανμόν: Χονσού-Κιούσου (γέφυρα, τύνελ, πλοίο)
• Στενά Ακασί: Χονσού-Σικοκού (Γέφυρα Ακασί Καϊκυο — παγκόσμια μεγαλύτερη ισορροπιστική)
• Στενά Κουρουσιμα: Νησιά Σικοκού (Γεφύρες Κουρουσιμα-Καϊκυο)
• Στενά Μπουνγκο: Κιούσου-Σικοκού

Ποτάμια: κορύφωτα, ευάλωτα στις πλημμύρες, έντονα τεχνητά (φράγματα, χερσαίες φράκτες). Λίμνες: ηφαιστειώδης/τεκτονική προέλευση. Στενές: ζωτικής σημασίας μεταφορικά δεσμοί.