Οι ποταμοί ξεκινούν εκεί όπου το νερό συσσωρεύεται και ξεκινά η διαρκής kanalισμένη ροή. Έξι βασικές φυσικές πηγές τρέφουν τις κορυφές των ποταμών:
Η διαλύση πάγου/χιόνιος παρέχει πολυετή, κρύο, ρουχοφορτωμένη ροή. Παραδείγματα: Γάγγης (Παγετώνας Γκαγκοτρί), Ινδός (Θιβετιανοί παγετώνες), Κολοράντο (Χιονοπλατέα Ρόκκι), Ρήνος (Αλπείνιοι παγετώνες). Η κλιματική αλλαγή απειλεί αυτούς τους «πύργους νερού».
Κλειστά υδροφόρα απορροφούν υπό πίεση (αρτεσιανές) ή βαρύτητα στα γεωλογικά όρια. Παραδείγματα: Ποταμός Ιτσέν (Ηπείρου λευκές πηγές), Σίλβερ Σπρίγκς (Φλόριντα), πηγή Δούναβη (Ντοναουκέλε, Μαύρο Δάσος). Παρέχουν σταθερή, φιλτραρισμένη, ισοθερμή βασική ροή.
Φυσικά αποθέματα ξεχειλίζουν στην εξόδο. Παραδείγματα: Νείλος (Λίμνη Βικτώρια), Ρόνε (Λίμνη Γενεύης), Μισισιπί (Λίμνη Ιτάσκα), Σαντ Λορέντζ (Λίμνη Οντάριο), Μεκκόνγκ (Τονλέ Σαπ). Απορροφούν τη διακύμανση ροής· παγιδεύουν ρούχο.
Ισχυρή/εποχιακή βροχή παράγειéphημερες ραγάδες → φαράγγια → μόνιμες ροές σε υγρά κλίματα. Παραδείγματα: Υποσποταμοί Αμαζονίας, Υποσποταμοί Κονγκό, Μονσούνα ποταμοί (Μεκκόνγκ, Ιραουάδι, υποσποταμοί Γάγγη). Υψηλά εποχιακά· ξαφνικές υδρογραμμές.
Ακλειστά υδροφόρα τομείς την επιφάνεια της τοπογραφίας (κοιλάδες), δημιουργώντας κερδιστικές ροές. Πολλά χαμηλά ποτάμια (π.χ. Χαλκίτης ποταμοί Αγγλίας, ροές πηγών Φλόριντας) τρέφονται κυρίως από υφαιστικό νερό. Σταθερή ροή, υψηλή διαφάνεια, μοναδική οικολογία.
Αναστροφική φθορά από έναν ποταμό ξεπερνά ένα υψόμετρο, αποvióλλοντας τις πηγές ενός άλλου ποταμού. Κλασικά παραδείγματα: Ποταμός Σέβερνη απόσπαση ανώτερου Γουάι· Κίτρινος Ποταμός απόσπαση προγόνους υποσποταμούς Γιάντζη. Δημιουργούν γόνατα, κενά φαράγγια και απότομη αναδιάταξη απορροής.
Οι περισσότεροι μεγάλοι ποταμοί είναι πολυγενετικοί—τρέφονται από πολλές πηγές (παγετώνες + πηγές + απορροή + απόσπαση υποσποταμών). Η πηγή ορίζεται συνήθως ως η πιο απομακρυσμένη κορυφή από την εκβολή (κατά υδρολογική απόσταση), αλλά ο χαρακτήρας του ποταμού ενσωματώνει όλες τις συνεισφορές.
