Η επιφανειακή αποθήκευση στα ποτάμια αναφέρεται στο όγκο νερού που κρατείται προσωρινά εντός του ενεργητικού δικτύου ρευμάτων — κυρίως ρέμα, παράλληλα ρέματα, πλέγματα, αναστομώζοντα τμήματα και συνδεδεμένες λίμνες υψίπλαγματος — σε οποιαδήποτε στιγμή. Είναι ένα κρίσιμο, εξαιρετικά δυναμικό στοιχείο του υδρολογικού κύκλου.
Κατά τη διάρκεια των ανερχόμενων κλάδων, η αποθήκευση ρέματος + υψίπλαγματος απορροφά την κορυφαια ροή, μειώνοντας το μέγεθος και καθυστερώντας την ώρα της πλημμύρας κάτω ρεύματα. Η απώλεια αποθήκευσης (καταστράγγιση, φράγματα) → υψηλότερες, ταχύτερες κορυφές.
Το αποθηκευμένο νερό εξαπορρέει αργά (επιστροφή ροής από όχθες, απελευθέρωση υπορρεϊκής ζώνης) διατηρώντας τη ροή κατά τις ξηρές περιόδους. Κρίσιμο για το υδατικό biotope και την υδροδοσία.
Η επιφανειακή αποθήκευση οδηγεί την υπορρεϊκή ανταλλαγή και την αποθήκευση όχθης. Ποτάμια που χάνουν νερό: επιφάνεια → υπόγεια. Ποτάμια που κερδίζουν νερό: υπόγεια → επιφάνεια. Καθαρό αποτέλεσμα ποικίλλει ανά τμήμα/εποχή.
Μεγάλη επιφανειακή αποθήκευση (ευρύ, ρηχά) → ταχύ θέρμανση/ψύξη. Βαθιές λίμνες → θερμικά καταφύγια. Σκιά + όγκος αποθήκευσης = θερμικός απόκρουστος για είδη ψυχρού νερού.
Χρόνος αποθήκευσης = χρόνος αντίδρασης. Απορρόφηση θρεπτικών (N, P), απονιτρίκωση, επεξεργασία άνθρακα, μείωση ρύπων κλιμακώνονται με τον χρόνο διαμονής στις ζώνες αποθήκευσης.
Διαφορετικές μονάδες αποθήκευσης (ραγγιά, λίμνες, πλευρικά ρέματα, υψίπλαγμα) = ποικίλα υδραυλικά biotopes (βάθος, ταχύτητα, substratum) → υψηλή βιοποικιλότητα.
Η επιφανειακή αποθήκευση δεν είναι στατική — είναι ο χώρος αναπνοής του ποταμού. Η διαχείριση της σημαίνει διαχείριση της ανθεκτικότητας του ποταμού.