Μια εκβολή ποταμού είναι η περιοχή όπου ένας ποταμός ρέει σε μεγαλύτερο υδάτινο σώμα—όπως ωκεανός, θάλασσα, λίμνη, ή άλλος ποταμός. Αυτή η ζώνη μετάβασης είναι δυναμικό περιβάλλον που διαμορφώνεται από την αλληλεπίδραση ρευστού γλυκού νερού και του δεκτικού υδάτινου σώματος.
Όταν ένας ποταμός μεταφέρει βαριά ιλύ και μπαίνει σε σχετικά ήρεμο υδάτινο σώμα, συχνά αποθέτει αυτό το ιλύ σε ένα κονικό σχηματισμό που καλείται δέλτα. Διάσημα παραδείγματα περιλαμβάνουν τη δέλτα του Ποταμού Μισισιπί και τη δέλτα του Νείλου.
Όπου ένας ποταμός συναντά τη θάλασσα σε μερικώς κλειστό παρακτιάκο χώρο, αναμιγνύοντας γλυκό με αλάτι νερό, σχηματίζεται εστuario. Αυτά τα οικοσυστήματα αλατόνερου είναι από τα πιο βιολογικά παραγωγικά στη Γη. Ο Κόλπος Τσισαπίκ και η εκβολή του Ποταμού Χάντσον είναι κλασικά παραδείγματα.
Όταν ένας ποταμός ενώνεται με άλλο ποταμός ή ρέει απευθείας σε λίμνη ή ωκεανό χωρίς εκτεταμένη αποθέση ιλύ ή τειδική ανάμιξη, η εκβολή μπορεί να είναι απλή σύμφluents.
Οι εκβολές ποταμών λειτουργούν ως κρίσιμες βρεφοκομίες για ψάρια, καταφύγια για μετανάστευση πουλιών, και φυσικά φίλτρα για ρύπους. Υποστηρίζουν επίσης ανθρώπινες κοινότητες μέσω αλιείας, μεταφορών, και αναψυχής.
Οι εκβολές ποταμών εξελίσσονται συνεχώς. Η αποθέση ιλύ, η φθορά, η άνοδος επιπέδου θαλάσσης, και η ανθρώπινη μηχανική (ως φράγματα και καναλίσεις) αναδιαμορφώνουν αυτά τα τοπία με την πάροδο του χρόνου.
