Γιατί Τα Πλοία των Μεγάλων Λιμνών Δεν Μπόρεσαν Να Φτάσουν Στον Ατλαντικό: Τα Νιάγκαρα Φραγκλομάν Εμπόδισαν Την Πορεία

Τα Νιάγκαρα Φραγκλομάν—μια πτώση 50 μ (167 π.) στον Ποταμό Νιάγκαρα ανάμεσα στη Λίμνη Έριε και τη Λίμνη Οντάριο—δημιούργησαν απέραντο φράγμα ανάμεσα στα Μεγάλα Λίμνες και τον Ατλαντικό Ωκεανό.

Δύο Μηχανικές Λύσεις

1. Διώρυγα Γουελάντ (Καναδάς)

• Πρώτη ανοίξτηκε 1829· τρέχουσα (4η) έκδοση 1932.
• 43,4 χλμ (27 μίλια), 8 φράγματα, ανεβάζει/χαμηλώνει 99,5 μ (326 π.).
• Περιβάλλει τα Νιάγκαρα Φραγκλομάν· συνδέει Λίμνη Οντάριο με Λίμνη Έριε.
• Χωρητικότητα: ~3.000 διαβάσεις/έτος· μέγιστο πλοίο: 225,5 μ × 23,8 μ (Seawaymax).

2. Θαλασσοπορία Αγίου Λορεντίου (ΗΠΑ/Καναδάς)

• Ανοίχτηκε 1959· κοινή διαχείριση.
• 3.700 χλμ (2.340 μίλια) από Ντάλους, ΜΝ μέχρι Ατλαντικό.
• 15 φράγματα (7 στον Ποταμό Αγ. Λορεντίου, 8 στη Διώρυγα Γουελάντ).
• Ιδια Seawaymax διαστάσεις.
• Εποχιακά: ~Μάρτιος–Δεκέμβριος (πάγος κλείνει χειμώνα).

Πριν ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΩΡΥΓΕΣ

Διαβάσεις γύρω από τα Νιάγκαρα (Λέουιστον σε Κουίνστον) ήταν η μόνη επιλογή—αργή, ακριβή, περιορισμένη χωρητικότητα. Η Διώρυγα Έριε (1825) συνδέει τον Ποταμό Χάτσον με τη Λίμνη Έριε, αλλά εξακολουθούσε να απαιτείται διάβαση Λίμνης Οντάριο.

Σύγχρονη Πραγματικότητα

Η ναυτιλία Μεγάλων Λιμνών–Ατλαντικού είναι ρουτίνα αλλά περιορίζεται από μέγεθος φραγμάτων, εποχή και τέλη. Οι «Lakers» (μόνο-λίμνιοι φορτηγάδες) είναι πολύ μεγάλοι για τα φράγματα Seaway· οι «Salties» (ωκεανικοί) χωράνε. Μεταφόρτωση φορτίου στο Μονρεάλ ή τερματικά transload.