Οι περισσότεροι βρετανικοί ποταμοί μπαίνουν στη θάλασσα μέσω εκβολέα—ευρύ, λεβητοειδής στόμα που σχηματίζεται από ροή ποταμού και πλμμυρική δράση. Τα ιζήματα χτίζουν αμμουδιές ή πηλόδεσμη, δημιουργώντας πλμμυρικά εγκυλίσματα που επιτρέπουν νερό και υδατική ζωή να κινούνται μεταξύ ποταμού και θάλασσας.
Κάποιοι, όπως ο Τέμζης, μπαίνουν μέσω ρίας (κατακλυσμένη κοιλάδα ποταμού), σχηματίζοντας μακρά, στενά, κατακόρυφα πλευρά εγκυλίσματα. Λίγοι, όπως ο Σεβέρνη, σχηματίζουν δέλτα—φλαχέτα κατάθεση όπου τα ιζήματα συσσωρεύονται καθώς η ροή βραδύνει.
