Οι ωκεάνιες φάραγγες είναι στενές και μακρομήκεις καταβοθρήσεις εντός του ωκεάνιου εδάφους και σχηματίζουν τα χαμηλότερα σημεία στη Γη. Μια τέτοια φάραγγα είναι η Φάραγγα Mariana και κατεβαίνει περίπου 7.000 μίλια (11.000 χλμ) βαθιά στο ωκεάνιο έδαφος. Σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια της Γης, το 70 τοις εκατό της επιφάνειας της Γης είναι νερό και ο Ειρηνικός Ωκεανός περιέχει 30,5 του υδρόσφαιρας της Γης. Οι φάραγγες βρίσκονται σε όλους τους ωκεανούς του κόσμου και επηρεάζουν φυσικά φαινόμενα όπως σεισμοί και ηφαιστειακή δραστηριότητα.
Οι ωκεάνιες πλάκες δημιουργούν ωκεάνιες φάραγγες μόλις συγκρούζονται μεταξύ τους. Αυτές οι πλάκες έχουν καταλήξει κάτω από τους ωκεανούς και είναι υπεύθυνες για τη διατήρηση αυτών των τεράστιων ποσοτήτων νερού στη θέση τους. Οι πλάκες κινούνται συνεχώς με αργό ρυθμό λίγες ίντσες το χρόνο και όταν μετατοπίζονται μπορούν είτε να συγκρούζονται (συγκλίνουν), είτε να χωριστούν (αποκλίνουν) ή να λιστούν η μια πάνω στην άλλη (transform-boundaries). Οι ωκεάνιες πλάκες δεν είναι υπεύθυνες μόνο για την ανάπτυξη ωκεανιών φαράγγων αλλά είναι επίσης υπεύθυνες για τη δημιουργία ηπειρωτικών μαζών, ηφαιστείων και σεισμών.
Όταν δύο πλάκες συγκρούζονται, η προηγούμενη ακμή της βαριάς πλάκας θα καμπτψει κάτω και θα διαλυθεί κάτω από την ελαφριά πλάκα και αυτό ονομάζεται υποδύση. Ηπειρωτικές και ωκεάνιες πλάκες τυπικά συγκλίνουν για να σχηματίσουν φάραγγες και συγκρούμενες ωκεάνιες πλάκες είναι επίσης υπεύθυνες για τη κατασκευή φαράγγων. Όταν οι ωκεάνιες πλάκες κινούνται θα επηρεάζουν πάντα άλλες πλάκες. Οι ωκεάνιες πλάκες παράγουν μεγάλο βαθμό δύναμης που αλλάζει συνεχώς τους ωκεανίους εδάφους του κόσμου.
Πολλές ωκεάνιες φάραγγες βρίσκονται längs των ακρών των ηπείρων και οι ωκεάνιες πλάκες μεταφέρουν μέρος αυτής της ηπειρωτικής μάζας. Όταν αυτές οι ωκεάνιες πλάκες συγκρούζονται σε μια άλλη πλάκα η μάζα γης δεν κατακλύζεται αλλά γεμίζει μια φάραγγα μέχρι να μην μπορεί πλέον να κινήσει. Μόλις συμβεί αυτό η προηγούμενη ακμή της ηπειρωτικής μάζας θα αρχίσει να τυλίγεται και να σχηματίζει βουνά που είναι αντίθετα των υποβρυχίων φαράγγων. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται ανατροπή φάραγγας και μερικές βουνά αλυσίδες δημιουργούνται από αυτή τη διαδικασία langs των ακρών ηπειρωτικών πλάκων και εκτείνονται στον ωκεανό.
Οι ωκεάνιες πλάκες σχηματίζουν φάραγγες κοντά σε ενεργές ηφαιστειακές αλυσίδες και ονομάζονται ηφαιστειακές νησιωτικές αλύδες οι οποίες είναι ηπειρωτικές μάζες που μοιάζουν με νησιά. Οι ωκεάνιες φάραγγες έχουν γίνει γνωστές να εκτείνονται για χιλιάδες μίλια παράλληλα σε ηφαιστειακές νησιωτικές αλύδες. Φάραγγες και ενεργές ζώνες υποδύσης βρίσκονται γύρω από τον Δακτύλιο της Φωτιάς που είναι ζώνη ηφαιστειώδους και σεισμικής δραστηριότητας που βρίσκεται εντός του Ειρηνικού Ωκεανού. Η υποδύση είναι υπεύθυνη για το μεγαλύτερο μέρος της ηφαιστειακής δραστηριότητας που συμβαίνει γύρω από τον κόσμο. Αυτή η διαδικασία είναι επίσης υπεύθυνη για τους σεισμούς που συμβαίνουν κοντά στα ακραία ηπειρωτικές και ωκεάνιες πλάκες.