Η ζώνη ανοιχτού ωκεανού, επίσης γνωστή ως pelagic zone, αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος των ωκεανών του κόσμου. Το ανοιχτό ωκεανό περιλαμβάνει όλα τα νερά ωκεανού εκτός από τα παράλια ωκεανά, και εκτιμάται να καλύπτει περίπου 360 εκατομμύρια χλμ² (ή 223 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια).
Τρία τέταρτα της επιφάνειας Γης είναι νερό, συμπεριλαμβανομένων ωκεανών, κοραλλιογενών φάραγγων και εκβολών ποταμών. Η ζώνη ανοιχτού ωκεανού περιλαμβάνει αυτά τα νερά ωκεανού πιό μακριά από τη γη. Το ανοιχτό ωκεανό αντιπροσωπεύει 65% των συνολικών ωκεανών Γης.
Σύμφωνα με World Wildlife Fund, μέρη του ανοιχτού ωκεανού έχουν σχεδόν καμία ζωή, ενώ άλλα μέρη έχουν μεγάλους αριθμούς ειδών. Περίπου 10% της παγκόσμιας θαλάσσιας ζωής βρίσκεται στο ανοιχτό ωκεανό. Επειδή το ανοιχτό ωκεανό είναι τόσο τεράστιο, οι predators απαιτούνται να ταξιδέψουν μακρινές αποστάσεις γρήγορα για να βρουν πηγές τροφής. Πολλά είδη, όπως marlin, tuna και δελφίνια, είναι γρήγοροι κολυμβητές.
Έρευνα δημοσιευμένη 2010 από University of Sheffield βρήκε ότι το ανοιχτό ωκεανό είναι το μέρος του ωκεανού που οι επιστήμονες ξέρουν λιγότερο. Η μελέτη είπε ότι η περιοχή μεταξύ επιφάνειας ωκεανού και υφαλοκρηπίδας — που πιστευόταν για πολύ καιρό να λείπει μεγαλύτερα θηλαστικά — είναι γεμάτη ζωή.
