Το πιστοποιητικό αναψυχικού πιλότου ήταν βαθμός πιλωτικής άδειας που εισήχθη κυρίως για संभावित πιλότους που ενδιαφέρονταν κυρίως για τοπικές πτήσεις για διασκέδαση και αναψυχή. Ενώ ένα πιστοποιητικό αναψυχικού πιλότου μπορεί να αποκτηθεί με 25% λιγότερη εκπαίδευση από μια κανονική ιδιωτική άδεια, điιπεται και με ορισμένους περιορισμούς. Ο αναψυχικός πιλότος δεν έχει αποδεχθεί ευρέως· υπάρχουν μόνο περίπου 300 αναψυχικοί πιλότοι στις Ηνωμένες Πολιτείες (ως το 2011).
Οποιοσδήποτε υποψήφιος για άδεια αναψυχικού πιλότου πρέπει να είναι τουλάχιστον 17 ετών και να μπορεί να διαβάζει, να μιλάει και να γράφει Αγγλικά. Ο προοπτικός πιλότος πρέπει να καταγράψει τουλάχιστον 30 ώρες εκπαίδευσης, από τις οποίες 15 πρέπει να είναι με flight instructor. Ο φοιτητής πρέπει επίσης να έχει τουλάχιστον τρείς ώρες solo πτήσης και να ικανοποιεί άλλες απαιτήσεις. Ο προοπτικός πιλότος πρέπει να περάσει ιατρική εξέταση. Μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης, ο υποψήφιος πρέπει να δώσει γραπτή εξέταση, προφορική εξέταση και πρακτική πτητική εξέταση. Η επιτυχής ολοκλήρωση αυτών των εξετάσεων θα έχει ως αποτέλεσμα την έκδοση άδειας αναψυχικού πιλότου.
Η εύρεση instructor που εκπαιδεύει μόνο αναψυχικούς πιλότους είναι σχεδόν αδύνατη λόγω της πολύ χαμηλής δημοφιλούς της αναψυχικής άδειας σε σύγκριση με την ιδιωτική άδεια πιλότου. Ωστόσο, οποιοσδήποτε πιστοποιημένος flight instructor που μπορεί να διδάξει το ιδιωτικό μάθημα είναι επίσης ικανός να διδάξει φοιτητές αναψυχικού πιλότου. Για να βρείτε flight instructor, επισκεφθείτε το τοπικό σας αεροδρόμιο ή χρησιμοποιήστε ένα online εργαλείο βάσης δεδομένων όπως αυτό που παρέχεται από την Aircraft Owners and Pilots Association (AOPA). Η εύρεση instructor που είναι εξοικειωμένος με την αναψυχική πτήση είναι σημαντική.
Οι μαθήσεις αναψυχικής πτήσης είναι πολύ παρόμοιες με τις τυπικές μαθήσεις πτήσης ιδιωτικής άδειας πιλότου. Οι αναψυχικοί πιλότοι πετάνε μικρά αεροσκάφη (συνήθως δύο ή τέσσερις θέσεις trainer με λιγότερο από 180 hp) από μικρότερα, μη ελεγμένα αεροδρόμια χωρίς ελεγκτή αεροπορικής κίνησης. Οι αναψυχικοί πιλότοι μαθαίνουν πώς να κάνουν απογειώσεις και προσγειώσεις, performance maneuvers, βασική ναυσιπλοΐα και khẩn cấp operations. Τα μαθήματα αναψυχικού πιλότου περιλαμβάνουν επίσης σημαντική ποσότητα ground εκπαίδευσης και μελέτης, αποτελούμενα από περιοχές όπως αεροπορικοί χάρτες, καιρός, συστήματα και λειτουργία αεροσκάφους, βάρος και ισορροπία και λήψη αποφάσεων.
Ενώ ένα πιστοποιητικό αναψυχικού πιλότου είναι ευκολότερο να πάρετε, και μπορεί να αποκτηθεί σε λιγότερες ώρες εκπαίδευσης, điιπεται και με ορισμένους περιορισμούς που ένας κανονικός ιδιωτικός πιλότος δεν θα είχε. Για παράδειγμα, οι αναψυχικοί πιλότοι δεν μπορούν να πετάνε περισσότερο από 50 ναυτικά μίλια από το αεροδρόμιο τους. Οι αναψυχικοί πιλότοι δεν μπορούν να πετάνε τη νύχτα, για μισθό ή μέσω αέριου χώρου όπου απαιτείται επικοινωνία με ελεγκτή αεροπορικής κίνησης. Υπάρχουν επίσης περιορισμοί για το είδος αεροσκάφους που μπορεί να πετάξει ένας αναψυχικός πιλότος. Η άδεια αναψυχικής πτήσης είναι καλή μόνο για πιλότους που θέλουν να πετάνε μόνο τοπικά για διασκέδαση. Επειδή οι απαιτήσεις είναι παρόμοιες, πολλοί πιλότοι ξεκινούν εκπαίδευση για αναψυχική άδεια αλλά τελικά παίρνουν ιδιωτική άδεια πιλότου αντί για αυτό.
