Σε ορισμένες περιοχές του κόσμου, ειδικά την Ευρώπη, το τρένο είναι συχνά η προτιμώμενη μέθοδος μετακίνησης από πόλη σε πόλη. Σε άλλες, όπως η Ινδία, είναι συχνά η μόνη εναλλακτική στις σπονδυλωτές διαδρομές στα βρώμικα, ιδρώτικα λεωφορεία. Μερικές φορές, τα ταξίδια με τρένο απλώς προσφέρουν μια πιο приємνή και απόλαυστη μέθοδο να φτάσετε που θέλετε. Τέλος, υπάρχουν διάσημα τρένα όπως ο Orient Express, το Toy Train του Darjeeling και η Jungle Railway της Μαλαισίας, αξιοθέατα сами по себе.
Το λοκομοτíβ είναι το μέρος του τρένου που παρέχει τη δύναμη. Συνήθως βρίσκεται στο μπροστινό μέρος και τραβάει το τρένο, αλλά μερικές φορές βρίσκεται στο πίσω μέρος και ωθεί. Τα μεγαλύτερα τρένα μπορεί να έχουν περισσότερα από ένα λοκομοτíβ.
Τα τρένα ήταν αρχικά οχηματαμένα από ατμό locomotives. Ξεκινώντας τη δεκαετία του 1920, αυτά αντικαταστάθηκαν με diesel locomotives, αν και κάποια παραδείγματα ατμών locomotives μπορούν ακόμα να βρεθούν σε χρήση σήμερα. Σιδηροδρομικές γραμμές που βλέπουν υψηλή κίνηση έχουν μεταβεί από diesel σε ηλεκτρική ενέργεια σύγχρονα. Ένα ηλεκτρικό τρένο λαμβάνει ενέργεια είτε από aerial γραμμή είτε από ground-based τρίτη ράγα.
Οι ράγες είναι αυτά στα οποία τρέχει ένα τρένο. Αυτά είναι φτιαγμένα από μέταλλο και τοποθετημένα σε ένα προετοιμασμένο κρεβάτι για να τα ασφαλίσουν στη θέση τους. Οι ρόδες του locomotíβ και των βαγονιών τρένου είναι στρωματοποιημένες για να ταιριάζουν στις ράγες, επιτρέποντάς τους να τις χάψουν. Ένα άλλο θέμα που αφορά τις ράγες είναι το rail gauge, ή η απόσταση ανάμεσα στις ράγες. Αυτό μερικές φορές ποικίλλει ανάμεσα στα συστήματα, και σε ανεπεξέργαστες περιπτώσεις ακόμα και μέσα στις χώρες, και εμποδίζει την διαλειτουργικότητα μεταξύ σιδηροδρομικών δικτύων. Το πρότυπο/διεθνές gauge 4 ποδιών 8,5 ίντσες χρησιμοποιείται μόνο στο 60% των σιδηροδρομικών συστημάτων του κόσμου. Κύρια παραδείγματα μη πρότυπων gauges είναι οι πρώην κράτη της Σοβιετικής Ένωσης, η Ινδία, η Ισπανία και η Πορτογαλία.
Τα locomotíβ τραβάνε βαγόνια τρένου, τα οποία είναι το σώμα του τρένου. Υπάρχουν διάφοροι τύποι βαγονιών επιβατών διαθέσιμες για τρένο επιβατών. Για τρένο commuter, αυτά τα βαγόνια θα τοποθετηθούν με σειρές καρεκλών για μέγιστη άνετη μεταφοράיחסικά σύντομης απόστασης. Διασταυρικά ή μακρινά τρένα μπορεί να έχουν βαγόνια ύπνου, σαλόνι και εστίασης επίσης. Τρένα εμπορευμάτων θα έχουν διάφορους τύπους βαγονιών μεταφοράς φορτίου, όπως box cars, flatbed cars και βαρκάκια.
Τα βαγόνια τρένου συνδέονται μεταξύ τους με couplings. Ένα coupling χρησιμοποιείται επίσης για να συνδεθούν τα βαγόνια στα άκρα του τρένου με το locomotíβ. Αυτά τα μηχανισμ είναι ακριβώς τόσο σημαντικά για τη διαλειτουργικότητα σιδηροδρόμων όσο το rail gauge, αφού ασύμβατα couplings δεν μπορούν να ενωθούν μαζί.
Τα ταξίδια με τρένο ποικίλλουν με τη χώρα και τη γραμμή, αλλά 3 πράγματα είναι πρότυπα σε όλο τον κόσμο: όλα τα τρένα αναχωρούν και σταματούν σε σταθμούς· όλα τα τρένα έχουν εκτιμώμενη ώρα αναχώρησης και άφιξης· και όλα τα τρένα έρχονται με τάξεις επιβατών.
Επειδή τα τρένα ταξιδεύουν σε σταθερή σιδηροδρομική γραμμή, έχουν προκαθορισμένα σημεία αναχώρησης και άφιξης, και πιθανώς σταματήματα ενδιάμεσα. Ένα "express" είναι συνήθως τρένο με λίγα ή καμία σταματήματα. Το να φτάσετε που θέλετε με τρένο είναι θέμα εύρεσης ποιο τρένο σταματά εκεί. Επίσης να θυμάστε ότι οι μεγάλες πόλεις, ειδικά στην Ευρώπη, μπορεί να έχουν πολλαπλούς σιδηροδρομικούς σταθμούς. Συνηθισμένο λάθος είναι να κλείσετε θέση σε τρένο που πηγαίνει σε συγκεκριμένη πόλη, και μετά να βγείτε για να ανακαλύψετε ότι είστε σε προάστιο αντί για την πόλη ίδια.
Τα σιδηροδρομικά εισιτήρια έρχονται σε ποικίλες τάξεις, τυπικά πρώτη, δεύτερη και τρίτη, ανάλογα με τον χειριστή, με επιπλέον χαρακτηριστικά κλινοκοιτίδες ύπνου και εστίασης και/ή σαλόνι βαγόνια. Μια σύντομη διαδρομή που εξυπηρετεί κυρίως commuters δεν πιθανό να έχει sleepers και βαγόνι εστίασης, για παράδειγμα, αλλά θα είναι πιθανό ολοκληρωτικά δεύτερη τάξη ή το ισοδύναμό της.
Ο νόμος μετανάστευσης είναι ο ίδιος ανεξάρτητα από το αν ένα άτομο μπαίνει σε μια νέα χώρα με σιδηρόδρομο, δρόμο ή αεροπλάνο· είτε χρειάζεστε βίζα είτε όχι. Για παράδειγμα, μια φορά μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κανείς δεν θα κοιτάξει το διαβατήριό σας όταν διαβαίνετε ένα σύνορο. Αν φύγετε και μπαίνετε στη Ρωσία, οι βασικές νομικές απαιτήσεις θα είναι οι ίδιες με αν μπαίνετε με πτήση ή οδηγώντας στα σύνορα.
Οι πραγματικές διαφορές αφορούν πώς χειρίζονται τα διαβατήρια και οι βίζες. Ορισμένες διαβατικές συνόρων απαιτούν το τρένο να σταματήσει, όλους τους επιβάτες να αποβιβαστούν και να περάσουν από έναν σταθμό ελέγχου διαβατηρίων. Τέτοια είναι η περίπτωση Μαλαϊσία-Ταϊλάνδη. Η εναλλακτική είναι να γίνει έλεγχος διαβατηρίων στο ίδιο το τρένο, που δεν είναι πάντα η πιο приємνή επιλογή. Για παράδειγμα, η διαδρομή Νέα Υόρκη-Μονρεάλ σταματά στα σύνορα Καναδά-ΗΠΑ για ώρες για να κάνει έλεγχο διαβατηρίων, κάτι που θα ήταν αjeno στην Ευρώπη. Επίσης, υπάρχουν χώρες που μπορεί να απαιτούν κατάλληλη τουριστική βίζα (περισσότερο από απλά την συνήθη βραχυπρόθεσμη σφραγίδα διαβατηρίου) για είσοδο, αλλά δεν χορηγούν Visa-On-Arrival στα σύνορα τους σιδηροδρόμων. Άλλες απλώς δεν επιτρέπουν καμία διασταυρική επιβατική κίνηση καθόλου. Ινδία-Μπανγλαδές ήταν καλό παράδειγμα αυτού μέχρι το 2008.
Τα τελωνεία είναι παρόμοια με τη Μετανάστευση· είτε θα είναι ζήτημα είτε όχι. Ωστόσο, ενώ όλοι οι διεθνείς αεροδρόμοι έχουν σταθμό τελωνείων, απαιτούν δήλωση τελωνείων και σταματούν από حين να حين τυχαίους ταξιδιώτες για έλεγχο, τέτοιες πρακτικές είναι σπάνιες στη διεθνή επιβατική σιδηροδρομική κίνηση. Ένας γενικός κανόνας thumb είναι ότι αν απαιτείται να βγείτε από το τρένο για έλεγχο διαβατηρίων, θα πρέπει επίσης να περάσετε από σταθμό τελωνείων. Αυτό σημαίνει φέρτε τις τσάντες σας (που πρέπει comunque, για να μην τις αφήσετε ανεπιφύλακτες). Αν δεν υπάρχει σταθμός που απαιτεί να βγείτε από το τρένο, πιθανώς δεν θα ενοχληθείτε με δήλωση τελωνείων.
