Οι ζώνες ασφαλείας είναι συστήματα ασφαλείας για να κρατούν τους επιβάτες ασφαλείς από ξαφνικές κινήσεις. Διατηρώντας οδηγούς και επιβάτες δεσμευμένους, μειώνουν την πιθανότητα βγάλματος από το όχημα. Υπάρχουν διάφοροι τύποι, κάθε ένας με συγκεκριμένη κατασκευή και χρήση.
Πάτεντα ΗΠΑ για ζώνη ασφαλείας στον Edward J. Claghorn το 1885. Η υποστήριξη στα αυτοκίνητα ξεκίνησε τη δεκαετία 1920. Γίνονταν κοινές στα αεροπλάνα ΠΡΙΝ τα αυτοκίνητα. Πρώτη εταιρεία που τις εισήγαγε ως standard: Saab το 1958.
Ζώνη μηρού (lap belt): ρυθμιζόμενη ζώνη πάνω στη μέση, κλείδωμα. Συνηθισμένη στα αεροπλάνα. Τρισδέσμος (three-point): ρυθμιζόμενη, περνάει από τη μέση και πάνω από τον ώμο. Συνηθισμένη στα περισσότερα αυτοκίνητα.
Πιο περίπλοκα συστήματα στα αγωνιστικά αυτοκίνητα και κάθισμα ασφαλείας παιδιών. Πεντασδέσμοι (five-point harness): δύο ώμιοι άξονες και ζώνη μεταξύ των ποδιών. Πιο ασφαλείς αλλά πιο περιοριστικοί.
Διαφέρει παγκοσμίως. 1964: Victoria και Νότια Αυστραλία πρώτοι που επιβάλουν εγκατάσταση σε νέα αυτοκίνητα. 1967: Ηνωμένο Βασίλειο ακολουθεί (3-στις μπροστινά). 1 Ιανουαρίου 1968: ΗΠΑ federal νόμος - ζώνες σε ΘΕΣΕΙΣ καθίσματος σε ΟΛΑ τα οχήματα (εκτός λεωφορεία).
Νομοθεσία χρήσης ποικίλλει κατά πολιτεία. 1984: Νέα Υόρκη πρώτη με νόμο υποχρέωσης χρήσης. 49 πολιτεύσεις έχουν primary/secondary enforcement. Νέα Αμψαμψάη μόνη χωρίς νόμο για ενηλίκους.
Πολλά αυτοκίνητα έχουν φώτα/ήχους υπενθύμισης όταν η ζώνη δεν είναι φρεναρισμένη. Αρχικά επιφύλαξη για θόρυβος/ενοχλητικότητα. Σήμερα, πολλά μοντέλα έχουν constant reminder μόνο για τον οδηγό.
Tim Hurd (U.S. DOT): η ζώνη ασφαλείας είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να σωθείτε σε σύγκρουση - διπλασιάζει τις πιθανότητες επιβίωσης.
Virginia DMV: 172 ζωές και ~$100 εκατ. έτος κόστους τραυματισμών/θανάτων εξοικονομούνται για κάθε 1% αύξηση χρήσης ζώνης.
1 στους 4 σοβαρούς τραυματισμούς επιβατών οφείλεται σε epibatες (τουλάχιστον ένας χωρίς ζώνη) που πετάγονται ένας στον άλλον.
