Η Πομπηία, Ιταλία, που βρίσκεται κοντά στο σύγχρονο Νάπολη, ήταν μια κρυμμένη πόλη για αιώνες. Μόνο τον 18ο αιώνα ανακαλύφθηκαν τα ερείπια μιας από τις πρωτότυπες ρωμαϊκές πόλεις.
Πέρα από τους ηφαίστειους, ένας σεισμός το 63 μ.Χ. κατέστρεψε την πόλη. Σπίτια και κτίρια βλάφθηκαν σοβαρά. Μετά τον σεισμό, τα ευρήματα δείχνουν ότι οι άνθρωποι προσπάθησαν να επιδιορθώσουν τα σπασμένα κτίρια και συσκευές με πλάκα.
Η πρώτη ηφαιστειώδης έκρηξη του Βεζούβιου συνέβη το 79 μ.Χ. Οι άνθρωποι της Πομπηίας δεν περίμεναν την έκρηξη και ήταν απολύτως απροετοιμασμένοι. Η κατάσταση περιγράφεται σε επιστολές γραμμένες από τον Πλίνιο.
Η δεύτερη έκρηξη ακολούθησε δεκαετίες αργότερα, αλλά ήταν εξίσου καταστροφική. Η έκρηξη κατέστρεψε ολόκληρη την οικισμό της Εποχής του Χαλκού και καλύψε την πόλη με αποθέσεις γνωστές ως Avellino Pumice.
Μετά την πλήρη κάλυψη της πόλης, ρωμαϊκοί εξερευνητές σκάψαν σηραγγες γύρω από την πόλη που οδηγούσαν σε άλλα ρωμαϊκά sites. Όταν οι Ρωμαίοι έφτασαν από site σε site, ανακάλυψαν ότι είχαν διαρπαγεί βαρύτατα.
Κατά τον 18ο αιώνα, ο ισπανός στρατιωτικός μηχανικός Francesco La Vega πήγε σε مأمουρα να αποκαλύψει την πόλη. Το 1748, πετύχασε και παρουσίασε μια κρυμμένη πόλη στον κόσμο.
