Η Νότια Αμερική έχει δύο μεγάλες ερήμους, βάσει του ορισμού περιοχών με πολύ λίγη χιονοπτώση. Η μεγαλύτερη ερήμος είναι η Παταγονική στη νότια Αργεντινή. Η Ερήμος Ατακάμα είναι μια μακρά, στενή ακτινή ερήμος στο Τσιλί.
Η Παταγονική Ερήμος χτυπιέται από συνεχείς ισχυρούς, ξηρούς ανέμους που φουσκώνουν από τη δύση, και οι θερμοκρασίες μπορούν να πέσουν κάτω από το μηδέν. Η Ερήμος Ατακάμα, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας βρίσκεται σε υψηλές υψομετρικές τιμές, είναι επίσης μια σχετικά κρύα ερήμος για το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου. Θεωρείται γενικά η πιο ξηρή plek στη Γη, 받아들이νοντας λίγο ή καθόλου βροχόπτωση.
Οι θάμνοι κρέοζωτ είναι συνηθισμένοι, καθώς και διάφορα ερημικά θάμνοι, φυτώδεις βούρτσες και κάποια ανθεκτικά χορτοειδή πλόκαμα όπως το poa και το stipa.
Τα φυτά που μπορούν να επιβιώσουν εδώ τείνουν να είναι βαθιά ριζωμένα, όπως ερημικά χορτάρια και δέντρα μεσκίτε. Το sagebrush βρίσκεται εδώ, καθώς και το ocotillo.
Υπάρχει υψηλή συγκέντρωση εγχώριας φυτικής ζωής λόγω των σκληρών συνθηκών σε και τις δύο ερήμους. Για παράδειγμα, 550 είδη εγχώρια vasculaire φυτών έχουν ανακαλυφθεί στην Ατακάμα.
Το 2008, το τσιμπημένο, κρεμαστός Anchor Plant, που πιστευόταν ότι ευδοκιμεί μόνο στις ερήμους της Νότιας Αμερικής, βρέθηκε να αναπτύσσεται στην Κορνουάλλια, Ηνωμένο Βασίλειο.
