Η δορκάς γκαζέλα (Gazella dorcas) είναι μια μικρή γκαζέλα κοινή στο Ιράκ. Στέκεται απλώς 25 ίντσες στον ώμο και είναι λιγότερο από 4 πόδια μακρύ με ώριμο βάρος 55 λίβρες. Άρρενες και θηλείς του είδους έχουν φαιδή χρυσές γούνες με λευκές κοιλιές, σκούρα πρόσωπα σημάδια και μαύρα ουρά, καθώς και χαρίεντα καμπυλωμένα κέρατα. Έξοχα προσαρμοσμένα σε ερημικά περιβάλλοντα, οι δορκάδες γκαζέλες δεν χρειάζονται να πίνουν νερό, βασίζοντας στα τρόφιμά τους για υγρασία.
Ονομασμένος για δύο κερατοειδή φύλλα πάνω από κάθε μάτι, ο ερημικός κερατοειδής εχιδνα (Cerastes cerastes) είναι ένα δηλητηριώδες φίδι ντόπιο στις ερήμους της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, συμπεριλαμβανομένου του Ιράκ. Στο μέγιστο μήκος λιγότερο από 3 πόδια, οι ερημικοί κερατοειδείς εχιδνες δεν είναι μεγάλα φίδια, αν και είναι δυνατά χτισμένα. Το δέρμα τους είναι έντονα υφασμένο με κηλίδες χρώματος κίτρινο, πεφκά και φαιδέ γκρι που ταιριάζουν στην ερημική άμμο στην οποία ζουν. Παρά το ότι φοβούνται πολύ, το ηλία τους δεν είναι τόσο τοξικό όσο άλλων ειδών εχιδνών, αν και το δάκος τους είναι αρκετά πόνο.
Μερικές φορές καλούμενος ασιατικός άγριος γάιδαρος, οι ονάγροι (Equus hemionus) είναι εξαιρετικά σπάνιοι στο Ιράκ λόγω καταστροφής περιβάλλοντος και θηρευμάτων. Διαβιώνουν το καλοκαίρι σε βουνώδεις περιοχές με χόρτα και άλλο φαγητό, μετακινούμενοι σε χαμηλότερο έδαφος χειμώνα. Ως κοινωνικά ζώα, οι ονάγροι ζουν σε ομάδες έως 14 θηλείς και νέων με ένα κυρίαρχο άρρεν ηγούμενο την αγέλη. Οι μικρές οικογενειακές ομάδες συγκεντρώνονται στο φθινόπωρο για να μεταναστεύσουν, μερικές φορές δημιουργώντας αγέλες περισσότερων από 200 ζώα. Είναι ελαφρώς μεγαλύτεροι από τους κατοικίδιους γαϊδάρους, τυπικά 7 πόδια μακροί και ζυγίζουν 650 λίβρες μέσο όρο. Οι ονάγροι έχουν ερυθρί-καφέ φούσκα με σκούρο ράχι δορί στο πλάι τους.
Μερικές φορές καλούμενος δέντρο τρεμπεντίνης, ο τερέμπινθος (Pistacia terebinthus) είναι ένα μικρό φυλλορριζό δέντρο που φτάνει 30 πόδια ύψος. Έχει μικρό, λουστό ωοειδή φύλλα και ερυθρί-μοβ άνθη στην αρχή της άνοιξης. Όλα τα μέρη του δέντρου έχουν ισχυρή ρητινώδη μυρωδιά και χρησιμοποιούνται ως πηγή τρεμπεντίνης, η οποία είναι συνηθισμένο και χρήσιμο διαλύτης. Εμφανίζεται σε ημι-ερημικές περιοχές του Ιράκ και στην καλλιέργεια.
Η τραχύς ακακία (Acacia nilotica) είναι ένα μικρό δέντρο κοινό σε όλο το Ιράκ. Αναπτύσσεται έως 30 πόδια ύψος με σκούρο, ραγισμένο φλοιό και αφθονά, φτερωτά φύλλα που δημιουργούν σφαιροειδή στέφανο φύλλωσης. Καλοκαίρι, η τραχύς ακακία φέρει κεφαλές κίτρινων ανθών που μοιάζουν με πομ-πομ και είναι ευωδωτικά. Το δέντρο χρησιμοποιείται ευρέως για φάρμακα, φORAGE και ξύλο. Είναι είδος εναλλακτικό που είναι κατακερματισμένο για μονόπολο πόρους νερού όπου αν πεφτεί.
Βρίσκεται σε ψυχρά βουνώδη περιοχές του Ιράκ, η σαλβίτα Παλαιστίνης (Salvia palaestina) είναι ένα πολυετές ανθοφόρο φυτό που βρίσκεται τουλάχιστον 1.000 πόδια πάνω από το επίπεδο θαλάσσης. Έχει σχήμα καντηλείας με φαιδρά πράσινα φύλλα καλυμμένα με λεπτές τριχοειδείς. Στα τέλη της άνοιξης, φέρει φαεινά, σωληνοειδή άνθη που κυμαίνονται σε χρώμα από periwinkle έως φαιδέ λιλάκ και λευκό. Όλα τα μέρη του φυτού είναι ευωδωτικά και χρησιμοποιούνται στην παραδοσιακή ιατρική.
