Η Παλαιά Αβεστάν (π.χ. 1500–500 π.Χ.) είναι το παλαιότερο επισημασμένο μέλος της ιρανικής κλάδου της Ινδοευρωπαϊκής. Διατηρείται στα Γάθα και Yasna Haptanghaiti—τα βασικά ύμνους του Ζωροαστριανού Αβεστά—αντανακλά τη γλώσσα των νωρίτερων ιρανικών νομάδων. Η αρχαϊκή της μορφολογία και λεξιλόγιο είναι κρίσιμα για την ανακατασκευή της Πρωτοινδοιρανικής.
