Μερικά είδη ζώων έχουν την ικανότητα της διασταύρωσης, παράγοντας ένα υβρίδιο, το οποίο διαφέρει από την κανονική τους απογόνωση. Αυτό το φαινόμενο είναι πιο συχνό μεταξύ ζώων με γενετικές ομοιότητες, όπως ο σκύλος και ο λύκος, η ζέβρα και το άλογο και το λιοντάρι και το τίγρι. Ένα tigon — επίσης καλούμενο tion, tigron ή tiglon — είναι το αποτέλεσμα της διασταύρωσης μεταξύ αρσενικού τίγρι και λιοντιάς. Τα tigons δεν πρέπει να συγχέονται με τα ligers, την απογόνωση αρσενικού λιονταριού και τίγρινας, το οποίο είναι ένα διαφορετικό υβρίδιο ζώο.
Τα tigons είναι αποτέλεσμα επιλεκτικής διασταύρωσης, σπάνια συμβαίνουν στην φύση. Στον 19ο αιώνα, τα ζωολογικά κήποι αναπαράγαγαν υβρίδικα μεγάλα γατούρια για να προσελκύσουν το κοινό, αλλά σήμερα αυτή η πρακτική είναι απαγορευμένη ברוב των ζωολογικών κήπων λόγω ζητημάτων διατήρησης. Στη Βρετανία, τα tigons εξετελούνταν ακόμα σε μερικά ζωολογικά κήποι τη δεκαετία του 1960. Το Zoo Belle Vue στη Μάνχεστερ είχε μια σειρά tigons μεταξύ 1936 και 1968. Στις ΗΠΑ, τα tigons βρισκόταν σε μερικά ζωολογικά κήποι μέχρι τη δεκαετία του 1970. Σήμερα, τα tigons αναπαράγονται και εξετέλλονται ακόμα στα κινεζικά ζωολογικά κήποι.
Ένα tigon είναι γενικά μικρότερο από ένα λιοντάρι ή τίγρι, και λιγότερο ισχυρό από οποιονδήποτε γονέα. Ωστόσο, το πραγματικό μέγεθος εξαρτάται από ποιο υπόειδος τίγρι και λιοντάρι αναπαράγονται, και πώς αλληλεπιδρούν τα γονίδια τους. Τα tigons συχνά έχουν μακρά πόδια, όπου οι στιβές είναι εύκολα ορατές. Τον Δεκέμβριο 2000, το Εθνικό Ζωολογικό Κήπο της Αυστραλίας στην Κάνμπερα απέκτησε δύο tigons από ένα τσίρκο, ένα αρσενικό και ένα θηλυκό. Τα tigons ήταν αποτέλεσμα μιας τυχαίας διασταύρωσης, και το ζωολογικό κήπο αποφάσισε να τους δώσει место με λόγο ανθρωπινότητας, παρά την πολιτική του εναντίον υβρίδων. Αν και το αρσενικό ήταν μικρότερο από ένα τίγρι, το θηλυκό tigon είχε το ίδιο μέγεθος με μια ενηλίκια θηλυκή τίγρι.
Τα tigons είναι συχνά χλωροκίτρινα έως καστανέρυθρα. Το χρώμα τους είναι γενικά πιο έντονο από αυτό του λιονταριού, αλλά πιο ανοιχτό από αυτό του τίγρη. Τα tigons δείχνουν τις στιβές του τίγρη που κληρονόμησαν από τον πατέρα τους, και τα κάτω μέρη του σώματος είναι λευκά όπως στα τίγρη. Τα αρσενικά tigons αναπτύσσουν μια πολύ σύντομη μελένη, αλλά πολύ αργότερα από τα λιοντάρια, καθώς και ένα μικρό Büschel στο τέλος της ουράς.
Τα tigons και άλλα υβρίδικα γατούρια μπορούν να παθήσουν από συμπεριφορικές συγκρούσεις λόγω του μεικτού γενετικού τους φόντου. Τα λιοντάρια και τα τίγρη έχουν πολύ ξεχωριστή συμπεριφορά. Τα λιοντάρια σπάνια ανεβούν στα δέντρα ή παίζουν στο νερό, που είναι χαρακτηριστική συμπεριφορά των τίγρων. Τα tigons μπορεί να κληρονομήσουν μια περιέργεια για το νερό ή την αναρρίχηση δέντρων, στην απογοήτευση της λιοντιάς μητέρας. Τα tigons μπορούν να δείξουν αμφισβητήσιμες κοινωνικές συνήθειες. Ενώ η κληρονομιά του λιονταριού τις υποχρεώνει να σχηματίζουν φαμίλες, το τιγρικό τους φόντο θέλει να είναι μονορρυθμικά ζώα.
