Το 1901, οι διαβάσεις του Ατλαντικού κυριαρχούσαν από ατμοκίνητα ωκεανικά πλοία που ανταγωνίζονταν σκληρά για το prestigio Blue Riband (γρηγορότερη μέση ταχύτητα). Το γερμανικό πλοίο RMS Deutschland κράτησε το ρεκόρ, διαβάζοντας ανατολικά σε 5 ημέρες, 7 ώρες, 38 λεπτά (μέση ταχύτητα 23,51 κόμβοι). Ωστόσο, οι περισσότερες ταξιδιωτικές διαδρομές длились 7-10 ημέρες ανάλογα με τη διαδρομή, τον καιρό και το πλοίο.
Κύριες διαδρομές συνδέουν Λίβερπουλ, Σאותχάμπτον ή Αμβούργο με Νέα Υόρκη. White Star Line, Cunard, Hamburg America Line (HAPAG), και North German Lloyd διέθεταν εβδομαδιαίες υπηρεσίες. Οι επιβάτες πρώτης τάξης βίωναν πολυτέλεια Gilded Age· η steerage μεταφορούσε μετανάστες σε συνωμοσμένες συνθήκες. Η διαβάσεις του 1901 ήταν σημαντική προσπάθεια—ακριβή, χρονικά βαρύ, και όχι χωρίς κίνδυνο, αν και η ασύρματη τηλεγραφία (Μαρκόνι) βελτίωνε την ασφάλεια.
Το πλαίσιο έχει σημασία: το 1901 προηγήθηκε του Τιτανικού (1912), του Διαγωνίου του Παnama (1914), και της εμπορικής αεροπορίας. Το ρεκόρ του Deutschland κράτησε μέχρι το 1907 όταν τα Cunard Lusitania και Mauretania σήκωσαν τη βαρέλα. Σήμερα, η ίδια διαβάσεις παίρνει 7-8 ώρες με αεροπλάνο ή 6-7 ημέρες με κρουαζιερόπλοιο. Το ταξίδι του 1901 αντιπροσώπευσε την κορυφή της τεχνολογίας ατμοπλού πριν τα ροδοειδή superliners μεταμορφώσουν την εμπειρία—και η 5ήμερη διαβάσεις ήταν θαύμα της εποχής της.
