Δεν υπάρχει απόλυτη απόδειξη αρχαίας ανθρώπινης κατοίκησης στην ηπειρωτική Ανταρκτική. Ωστόσο, διάφορες έμμεσες ενδείξεις υποδεικνύουν ότι οι άνθρωποι μπορεί να γνώριζαν ή να προσεγγίζαν την περιοχή σε προϊστορικούς χρόνους:
Αρχαιολογικοί τόποι στην Παταγονία, στο νότιο άκρο της Νότιας Αμερικής, αναρρίχονται τουλάχιστον 12.000 χρόνια πίσω. Δεδομένης της γεωγραφικής πλησιέστερης, είναι πιστό ότι αυτοί οι πρώτοι κάτοικοι εξερευνούσαν προς την Ανταρκτική Χερσόνησο.
Λιθικά εργαλεία και σκαλωτά λιθάρια έχουν βρεθεί σε νήσους της Ανταρκτικής Χερσονήσου. Η ακριβής ηλικία και προέλευσή τους παραμένει αβέβαιη, αλλά υποδεικνύουν πιθανή προϊστορική ανθρώπινη δραστηριότητα στην περιοχή.
Χάρτες όπως ο Πιρί Ρéis (1513) και Οροντέους Φινέους (1531) απεικονίζουν ανταρκτικές ακτάδες με εκπληκτική ακρίβεια — πολύ νωρίτερα από την επίσημη ανακάλυψη της ηπείρου. Οι πηγές τους διαμαρτυρούνται, αλλά θέτουν ενδιαφέρουσες ερωτήσεις για νωρίτερη γνώση.
Γεωλογικά αρχεία δείχνουν ότι η Ανταρκτική υποστήριζε υφύλαξη βλάστησης κατά την εποχή του Ιοκαινού (~50 εκατομμύρια χρόνια πριν), ένα κλίμα θεωρητικά ικανό να υποστηρίξει ανθρώπινη ζωή, αν και αυτό προηγείται των ανθρώπων εκατομμύρια χρόνια.
Αποσταγματικά βράχια και απίστευτα στην Ανταρκτική Χερσόνησο υποδεικνύουν παλιότερα θερμότερα ωκεανοί και κλίματα, υποδηλώνοντας περιβαλλοντικές συνθήκες που θα μπορούσαν να διευκολύνουν την εξερεύνηση.
Μερικές νοτιοαμερικανικές ιθαγενείς παραδόσεις αναφέρονται σε «γη του πάγου» ή απομακρυσμένες ψυχρές γαιές, οι οποίες μπορεί να διατηρούν αποσπάσματα προφορικής ιστορίας για το πολύ νότο.
Αν και αυτά τα κομμάτια είναι σκορπισμένα και μη αποδεκτικά, συλλογικά υποδεικνύουν την πιθανότητα αρχαίας ανθρώπινης γνώσης της Ανταρκτικής. Οι σκληρές συνθήκες και η περιορισμένη αρχαιολογική πρόσβαση κάνουν τις οριστικές συμπεράσματα δύσκολες.
