Τα κοραλλιογενή ρίφ στη Καραϊβική Θάλασσα είναι από τα πιο προσβάσιμα στον κόσμο και σημαντική πηγή τουριστικών εσόδων για τις τοπικές οικονομίες. Ωστόσο, απειλούνται και είχαν καταρρεύσει δραματικά ακόμα και πριν την καταιγίδα πετρελαίου BP Deepwater Horizon (απόρηξη άκρας 20 Απριλίου 2010). Οι τοπικές κυβερνήσεις έχουν λάβει μέτρα διαχείρισης.
Τα ρίφ βρίσκονται κοντά στη χερσαία και σε ρηχά νερά σε σχέση με την υπόλοιπη Γη. Почти το 36% βρίσκεται εντός ~1 μίλια από τις ακτογραμμές νησιών και ηπειρώδους. Περιβάλλουν σχεδόν όλα τα νησιά, αν και τα μεγαλύτερα μεμονωμένα ρίφ είναι στα Μπαχάμα. Δεν δημιουργούν μακρά συνεχή ζώνες αλλά τμήματα, αυξάνοντας τον κίνδυνο για τη βιοποικιλότητα. Αυτή η προσβασιμότητα ωφελεί τοπικούς και τουρίστες, αλλά τα εκθέτει και σε κίνδυνους.
Δεν είναι φραγματικά ρίφ όπως στον Ειρηνικό. Το κοράλλι είναι άλλου τύπου, με μίγμα σφουγγαριών και κοραλλιών που αναπτύσσονται από τη σκληρή βάση. Αυτό τα καθιστά καταφύγιο για πολλά θαλάσσια ζώα που κρυβόνται μεταξύ των διαφορετικών μορφών. Αυτό συμβάλλει στην αξία τους ως τουριστικές αξιοθέατες.
Τα ρίφ και η καταδύση σε αυτά είναι σημαντικός πόλος έλξης. Ετησίως εκατομμύρια τουρίστες, ειδικά καταδύτες και snorkelers, απολαμβάνουν τη θαλάσσια ζωή. Οι παράλιες πίσω από τα ρίφ είναι ακόμη πιο σημαντικές για την τοπική οικονομία. Τοπική κουζίνα βασίζεται στα ψάρια των ρίφ. Δεδομένης της σημασίας του τουρισμού, η εκτίμηση της αξίας των ρίφ γίνεται απαραίτητη. Παράδειγμα: το World Resource Institute εκτιμά ότι για το Μπελίзе, ο ριφικός τουρισμός συνεισφέρει $125-175 εκατ./έτος από ΑΕΠ $1,36 δις. Στους ΗΠΑ, η ριφική δραστηριότητα στην περιοχή Palm Beach-Miami παράγει $4,4 δις και 70.000+ θέσεις εργασίας.
Ορισμένα είδη, κυρίως το «σκληρό» κοράλλι (βάση του οικοσυστήματος), μειώθηκε >80% από το 1975. Δεν γίνεται νέα διαμόρφωση ρίφ και γίνονται ευαίσθητα στη διάβρωση. 1/3 των ριφών υπό μεσαία ή υψηλή απειλή. Οι αιτίες δεν είναι σαφείς. Η παγκόσμια θέρμανση μπορεί να συμβάλλει (θάλασσα πολύ ζεστή για αναπαραγωγή). Συμβιωτικά ζώα πεθαίνουν, ίσως για τον ίδιο λόγο ή ασθένειες. Η ρύπανση είναι άλλος παράγοντας, καθώς τα κοράλλια ευδοκιμούν σε νερά χωρίς θρεπτικά. Εδώ ο τουρισμός μοιράζεται την ευθύνη: λύματα ξενοδοχείων/αξιοθεάτων απελευθερώνονται χωρίς επεξεργασία. Η γεωργική αποστραγγίστωση也有 συμβολή. Η γεωργική χρήση αυξήθηκε με τον πληθυσμό τον 20ό αιώνα.
Προσπάθειες διατήρησης υπάρχουν στη majoria των χωρών. Οι περισσότερες έχουν θαλάσσιους καταφυγιούς, αποτελεσματικά αν ελεγχονται σωστά. Ορισμένες προχώρησαν περισσότερο: στο Μπελίζε, τα ρίφ γίνηκαν UNESCO World Heritage Site. Οι ερευνητές δεν είναι σίγουροι αν αρκεί η προστασία μόνο των ζωνών με υψηλότερη βιοποικιλότητα, καθώς η ανάκαμψη μπορεί να βοηθηθεί διατηρώντας και «κανονικά» μέρη. Δεν υπάρχει συμφωνία για το πώς να σχεδιαστούν οι καταφύγιοι και αν η δημιουργία τεχνητών ρίφ (π.χ. βυθίζοντας βαγόνια μετρό Νέας Υόρκης στη Φλόριντα) βοηθάει τα κοράλλια, ακόμα κι αν ωφελεί άλλη θαλάσσια ζωή.
