Οι κοραλλιογενείς ρίφες είναι τεράστιες υποβρύχιες δομές που δημιουργούνται από كولονίες μικρότατων ζώων που ονομάζονται κοραλλιογενείς πολύποδες. Σπίτι ποικίλων ειδών υδατικής ζωής, είναι δημοφιλή προορίσματα δάιβινγκ, αλλά είναι 또한 ξέθραυστα και συχνά απειλούμενες από ανθρώπινη δραστηριότητα. Οι κοραλλιογενείς ρίφες βρίσκονται σε τροπικές περιοχές σε όλο τον κόσμο, αλλά κυρίως στον Ειρηνικό και Ινδικό Ωκεανό.
Η διάσημη Μεγάλη Βαριέρα Κοράλ της Αυστραλίας εκτείνεται 1.600 μίλια—τόσο μεγάλη, που μπορεί να δει από το διάστημα. Είναι η μεγαλύτερη δομή στη Γη που χτίστηκε από οποιαδήποτε ζωντανή κreatures, κατακερματίζοντας τις μεγαλύτερες ανθρώπινες κατασκευές. Είναι επίσης ένα από τα πιο απειλούμενα, αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο σύγκρουσης με πλοία που πλοηγούνται την ρίφα, και άλλους κινδύνους όπως το λευκωμα, μια κατάσταση που προκαλείται από την αύξηση θερμοκρασίας των ωκεανών.
Μακριά από την ακτή του νησιού Μινδόρο στις Φιλιππίνες βρίσκεται η Από Ρίφα, που θεωρείται η δεύτερη μεγαλύτερη κοραλλιογενής ρίφα στον κόσμο, μετά την Μεγάλη Βαριέρα Κοράλ. Ως με πολλές κοραλλιογενείς ρίφες, έχει είναι θέμα δραστικών περιβαλλοντικών ενεργειών για την προστασία του ξέθραυστου οικοσυστήματός της, συμπεριλαμβανομένου ενός συνολικού 금지의 αλιείας που legislated από την φιλιππινή κυβέρνηση το 2007.
Μια είσοδος του Ινδικού Ωκεανού, η Ερυθρά Θάλασσα βρίσκεται μεταξύ Αιγύπτου και της Αραβικής Χερσονήσου. Οι ρηχές πλάκες της δημιουργούν μια σειρά κοραλλιογενών ριφών που εκτείνονται για 1.240 μίλια κατά μήκος της ακτής της.
Κοντά στην Αυστραλία και την γαλλική αποικία που της δίνει το όνομά της, η Νέα Καληδονία Βαριέρα Ρίφα εκτείνεται για 930 μίλια κατά μήκος του πάτου του Ειρηνικού Ωκεανού. Επειδή η περιοχή είναι λιγότερο πληθυσμένη από τις ακτινές περιοχές της Αυστραλίας, αντιμετωπίζει λιγότερο περιβαλλοντικό κίνδυνο από τη Μεγάλη Βαριέρα Κοράλ.
Ο Ινδικός Ωκεανός, που βρίσκεται μεταξύ Ινδίας, Αφρικής και Αυστραλίας, στεγάζει πολυάριθμα κοραλλιογενή ρίφες. Κοντά στην Ινδία, η νησιωτική χώρα Μαλδίβες αποτελείται بالكامل από κοραλλιογενή ατόλ, νησιά που σχημάτισαν από κοραλλιογενείς ρίφες. Το σύστημα ριφών των Μαλдивών είναι σχεδόν 600 μίλια μακρύ.
Το Μεσοαμερικανικό Σύστημα Βαριέρας Ριφών εκτείνεται κατά μήκος της ανατολικής ακτής της Κεντρικής Αμερικής. Από τη βόρεια του άκρη μακριά από τη Χερσόνησο Γιακουτάν στην Μεξική έως τη νότια ακτή της Ονδούρας, η ρίφα φτάνει συνολικά 560 μίλια.
Το Φλόριδα Κλεις Ρίφα είναι η μεγαλύτερη κοραλλιογενής ρίφα στις αμερικανικές υδάτινες περιοχές. Εκτείνεται από τη Μάιαμι έως το Κεϊ Γουέστ, η ρίφα είναι 221 μίλια μακρύ.
Μακριά από την ακτή της Αφρικής είναι η Μαδαγασκάρη, μια νησιωτική χώρα. Οι υδατικές της περιοχές περιλαμβάνουν την 200-μίλια Τολιάρα ρίφα, μερικές φορές καλούμενη Tulear reef system.
Η Μπελίζ Βαριέρα Ρίφα είναι 186 μίλια μακρύ. Τρέχει παράλληλα στην ακτή της Μπελίζ, μια μικρή χώρα λίγο νότια της Μεξικής. Όπως πολλές κοραλλιογενείς ρίφες, είναι ένα δημοφιλές σποτ για σκουμπα ντáιβινγκ.
Οχι μακριά από τη Μπελίζ Βαριέρα Ρίφα, η Αντρος Νησί βαριέρα ρίφα εκτείνεται για πάνω από 140 μίλια στα Μπαχάμα. Παρά την πλησιέστερη στον Ηνωμένο Πολιτείες και τα ξενοδοχεία διακοπών των Μπαχάμων, είναι μια από τις λιγότερο επισκέπτες περιοχές στα Μπαχάμα.
