Η εξόρυξη χρυσού έχει sido βιταλη μέρος της οικονομίας του Νέβαδα από τον 19ο αιώνα. Σύμφωνα με το Γραφείο Μηχανικών και Γεωλογίας του Νέβαδα, η πρώτη καταγεγραμμένη ανακάλυψη ήταν το 1849, όταν μια ομάδα Μορμόνων βρήκε χρυσό placer σε ρουτίνα που συνδέονταν με τον ποταμό Carson. Επιπλέον, χρυσός ανακαλύφθηκε και εξορύχθηκε σε όλο το Νέβαδα, με τη σημαντικότερη περιοχή να είναι αυτές που περιβάλλουν το Carlin, Goldfield, El Dorado και Poeville.ως το 2010, το Νέβαδα παρήγαγε περίπου το 80 τοις εκατό του συνόλου χρυσού που εξορύσσεται στις ΗΠΑ, και νέα καταθέσεις συνεχίζουν να βρίσκονται.
Το Carlin, που βρίσκεται στο νομό Eureka, είναι το μεγαλύτερο κέντρο εξόρυξης χρυσού στο Νέβαδα. Φιλοξενεί την Carlin Trend, μια περιοχή πέντε μίλια πλάτους και σαράντα μίλια μήκους που παράγει περισσότερο χρυσό από οποιαδήποτε άλλη εξορυκτική περιοχή στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τον ιστότοπο της Ironwood Gold Corp. Μικρές ποσότητες χρυσού ανακαλύφθηκαν στο Carlin κατά τη δεκαετία του 1870, και καταθέσεις placer χρυσού βρέθηκαν το 1907. Ωστόσο, ήταν μόνο μετά την ανακάλυψη το 1961 από την Newmont Mining Corporation μιας εκτεταμένης καταθέσεως χρυσού ότι άρχισαν οι μεγάλες εξορυκτικές επιχειρήσεις. Νέες καταθέσεις εξακολουθούν να βρίσκονται στην Carlin Trend. Για παράδειγμα, το 2005, η Barrick Gold ανακάλυψε την καταθήκη South Arturo, η οποία περιέχει περίπου 13 εκατομμύρια ουγγίες χρυσού.
Το Goldfield, στη νότια περιοχή του Νέβαδα κοντά στα βουνά Columbia, ήταν σημαντικό εξορυκτικό κέντρο κατά την περίοδο του χρυσού τέλη 19ου και αρχές 20ου αιώνα. Σύμφωνα με την έρευνα του Πανεπιστημίου του Νέβαδα για τα «χρόνια της εκσφοδράνσης» στη νότια περιοχή του Νέβαδα, χρυσός float ανακαλύφθηκε κοντά στη βάση των βουνών Columbia το 1902, και το 1904, ο εξορυκτικός καταυλισμός Goldfield πλημμύρισε από ερασιτέχνες. Επιχειρήσεις και σιδηροδρομικοί σταθμοί άνοιξαν, και μέχρι το 1906, το Goldfield ήταν ευδοκιμούσα πόλη με πληθυσμό 30.000. Η ανακάλυψη του Goldfield άνοιξε τον δρόμο για την οικονομική ανάπτυξη της νότιας και κεντρικής Νέβαδα. Λόγω σειράς αντικρουσεων, συμπεριλαμβανομένων εργατικών διαφορών, πλημμυρών και φωτιάς, τα μεταλλεία του Goldfield διακόπησαν τη λειτουργία τους τη δεκαετία του 1920.
Υπάρχει διαδεδομένος μύθος ότι ισπανικοί εξερευνητές ανακάλυψαν χρυσό στην φαράγγι El Dorado حوالί το 1775. Όπως χρονικά το Πανεπιστήμιο του Νέβαδα στο Λας Βέγκας, ωστόσο, η πρώτη καταγεγραμμένη ανακάλυψη χρυσού στο El Dorado, που βρίσκεται στο νομό Clark, ήταν το 1861, όταν ο παγιδιάστης Johnny Moss βρήκε μεταλλεύματα στα βουνά Opal. Μέχρι το 1862, η Southwest Mining Company και η El Dorado Mining Company הוקמו στην περιοχή, και το 1863 άνοιξε το μεταλλείο Techatticup. Άλλα σημαντικά εξορυκτικά κέντρα στο νομό Clark περιλάμβαναν το μεταλλείο Keystone Gold Mine στο Goodsprings, ανοιχτό το 1892, και την πόλη Searchlight, όπου χρυσός ανακαλύφθηκε από τους Ινδιάνους Paiute το 1870 και εξορύχθηκε από αμερικανούς οικιστές ξεκινώντας τη δεκαετία του 1890.
Το Poeville, που βρίσκεται κοντά στο Ρένο, ιδρύθηκε το 1863 λόγω της ανακάλυψης μεγάλων καταθέσεων πολύτιμων μετάλλων, συμπεριλαμβανομένου χρυσού. Κύρια μεταλλεία της περιοχής περιλάμβαναν το Golden Fleece Mine και το Massalond Ledge. Ο οδηγός «Nevada Trails Western Region» δείχνει πώς η περιοχή Poeville εξορύσσε 13 φλέβες μεταλλεύματος και εξήγαγε εκτεταμένες ποσότητες χρυσού μέχρι το 1868. Η παραγωγή alcanzó την κορυφή το 1873 και 1874, αλλά μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα, η πόλη Poeville είχε διακοπεί να υπάρχει.
