Πριν πετύχει την πολιτειοποίηση το 1821, το εδαφικό της Μισούρι ανέβασε τις σημαίες τριών διαφορετικών εθνών.
Γαλλικοί εξερευνητές και εμπόροι (πως ο Λα Σαλ) διεκδίκησαν τον λεκάνη του Μισισσιπί. Το 1699, η Γαλλία ίδρυσε επίσημα τη Λουιζιάνα, συμπεριλαμβανομένης της Μισούρι. Η εγκατάσταση ήταν σπάνια—κυρίως εμπόροι γούνων και ιεραπόστολοι—και τα εθνοτικά έθνη (Οσάζ, Μισούρια, Ιλλινόις) κράτησαν την πραγματική έλεγχο.
Μετά την ήττα στον Επτάετη Πόλεμο, η Γαλλία απέδωσε μυστικά τη Λουιζιάνα δυτικά του Μισισσιπί στην Ισπανία (Συμφωνία Φοντεναμπλό, 1762). Η ισπανική κυριαρχία έφερε πιο σταθερή διοίκηση, χορηγίες γης για έλξη οικιστών (συμπεριλαμβανομένου του Ντάνιελ Μπουν), και την ίδρυση του Σαιν Λουί (1764) και Στε. Ζενεβιέβ.
Ο Ναπολέον πιέζει την Ισπανία να επιστρέψει τη Λουιζιάνα (Τρίτη Συνθήκη Σαν Ιλντεφόνσο, 1800). Γάλλοι αξιωματικοί едва έφτασαν πριν την επόμενη μεταβίβαση.
Η Αγορά της Λουιζιάνας (1803) φέρνει τη Μισούρι υπό αμερικανική κυριαρχία. Γίνεται Εδαφικό Λουιζιάνας (1805), Εδαφικό Μισούρι (1812), και η 24η Πολιτεία (1821) μέσω του Συμβιβασμού της Μισούρι.
Γαλλικά ονόματα τόπων (Σαιν Λουί, Κειπ Τζιραρντό), ισπανικά μοτίβα χορηγιών γης, και αμερικανικά πλέγματα δήμων συνυπάρχουν στον πολιτισμικό τοπίο της Μισούρι.
