Η ακραία ξηρασία και καύσωνας της αμερικανικής νότιας δυτικής προκύπτει από τρία ενισχυτικά κλιματικά μηχανισμούς:
Η Σιέρα Νεβάδα και άλλα ακτογενή όρη εμποδίζουν τους υγρούς πασιφικούς ανέμους. Καθώς ο αέρας καταβαίνει στην υπολειψιακό (ανατολική) πλευρά, ζεσταίνεται αδιαβατικά και χάνει υγρασία, δημιουργώντας σκιά βροχής πάνω στη Μεγάλη Λέκκονη και τις έρημους Μοχάβε/Σονόραν.
Η περιοχή βρίσκεται κάτω από το κατακερματισμένο κλάδο του Κύτταρου Hadley—μόνιμη ζώνη υψίστης πίεσης υποτροπικών. Ο κατεβαίνων αέρας καταστέλλει τη σχηματισμό νεφών και βροχόπτωσης, δίνοντας καθαρούς ουρανούς και έντονη ηλιακή θέρμανση.
Με περιορισμένο φυτικό κάλυμμα, υπάρχει λίγη μεταπνοή για να προσθέσει υγρασία στον αέρα ή να μετριάσει τις επιφανειακές θερμοκρασίες. Γυμνό έδαφος ζεσταίνεται γρήγορα, ενισχύοντας τον καυτό, ξηρό κύκλο.
Μαζί, αυτοί οι παράγοντες δημιουργούν την εμβληματική ερημική κλίμα της Αριζόνας, Νεβάδας, νότιας Καλιφόρνιας, Γιούτα και Νέας Μεξικής.
