Κατά τη Μεγάλη Λιμό (An Gorta Mór, 1845–1852), πάνω από 1 εκατ. πέθαναν και 1,5–2 εκατ. μετανάστευσαν — ~25% του προ-Λιμού πληθυσμού. Κύριοι προορισμοί:
| Χώρα | Εκτιμ. Αφίξεις | Κύριοι Λιμένες / Περιοχές | Σημειώσεις |
|---|---|---|---|
| Ηνωμένες Πολιτείες | ~1,2–1,5εκατ. | Νέα Υόρκη (Castle Garden), Βοστώνη, Φιλαδέλφεια, Βαλτιμόρ, Νέα Ορλέανη | Μεγαλύτερη ροή. Αλυσίδωτη μετανάστευση. Αστικές + βιομηχανικές θέσεις. |
| Μεγάλη Βρετανία (Αγγλία/Σκωτία/Ουαλία) | ~300–400K | Λίβερπουλ, Γλασγώ, Λονδίνο, Μάντσεστερ, Νότια Ουαλία | Φθηνότερο, πλησιέστερο. Sezon εργασίες → μόνιμες. Αντι-ιρλανδική εχθρότητα. |
| Καναδάς (Βρετανική Βόρεια Αμερική) | ~300–400K | Grosse Île (καρατζίνα), Κεβέκ, Μόντρεαλ, Τόροντο, Saint John NB | Φθηνότερα εισιτήρια (πλοία ξύλου επιστροφή). Υψηλή θνησιμότητα στη Grosse Île (1847: 5.000+ θανάτοι). |
| Αυστραλία | ~50–70K | Σίδνεϊ, Μελβούρνη, Αδελαΐδα, Χόμπαρτ | Υποστηριζόμενες διαδρομές (σχήμα Earl Grey: 4.000+ ορφανά κορίτσια). Μακρύ ταξίδι. |
| Άλλες | ~50K | Αργεντινή, Νέα Ζηλανδία, Νότια Αφρική, Καραϊβικά, Δυτική ακτή ΗΠΑ (υστέρα) | Μικρές ροές, ειδικές προσλήψεις |
Η διασπορά της Λιμού σχήμασε πολιτική, εργασία, πολιτισμό στις χώρες υποδοχής — και άφησε στην Ιρλανδία μόνιμους δημογραφικούς, γλωσσικούς (καταστροφή ιρλανδικής γλώσσας) και ψυχολογικούς βλάβες.
