Σύμβαση Αдамς-Ονίς (1819): Η.Π.Α. αποκομίζει Φλόριντα, ορίζει σύνορο με Νέα Ισπανία

Η Σύμβαση Αдамς-Ονίς (Διαπεριβαλλοντική Σύμβαση), υπογεγραμμένη 22 Φεβρουαρίου 1819, επίλυσε τα εδαφικά ζητήματα Η.Π.Α.–Ισπανίας. Διαπραγματεύτηκε από τον Γραμματέα Πολιτείας Τζον Κούινσι Αдамς και τον ισπανικό υπουργό Λουίς ντε Ονίς.

Κύριες Διατάξεις

1. Παραχώρηση Φλόριντας: Η Ισπανία παρέδωσε Ανατολική και Δυτική Φλόριντα στις Η.Π.Α. (Η.Π.Α. ανέλαβε 5 εκ. $ αξιώσεων πολιτών της εναντίον Ισπανίας).
2. Σύνορο Η.Π.Α.–Νέας Ισπανίας: Ορίστηκε από Κόλπο Μεξικού μέσω Ποταμού Σαμπάιν έως 32°Β, μετά βόρεια έως Πορφυρά Ποταμό, δυτικά κατά μήκος Πορφυράς έως 100ο μεσημεριανό, βορρά έως Ποταμό Αρκάνσας, δυτικά έως πηγή του, βορρά έως 42°Β, μετά δυτικά έως Ειρηνικό. Αυτό έγινε το σύνορο Η.Π.Α.–Μεξικού (1821) και αργότερα Η.Π.Α.–Τέξας.
3. Απόσυρση Δικαιωμάτων στη Τέξας: Η.Π.Α. παραιτήθηκε από δικαιώματα στη Τέξας δυτικά του Σαμπάιν—συζητούμενο εκείνη την περίοδο.
4. Χώρα Όρεγκον: Η.Π.Α. απέκτησε ισπανικά δικαιώματα βορρά του 42°Β (ενίσχυση μεταγενέστερης αξιώσεως έναντι Βρετανίας).
5. Αποκατάσταση Αξιώσεων: Αμοιβαία απόσυρση προ-1819 αξιώσεων· Η.Π.Α. πλήρωσε αξιώσεις έως 5 εκ. $.

Σημασία

• Ολοκλήρωση ελέγχου Η.Π.Α. στην ατλαντική–κόλπια ακτή
• Θέσπιση πρώτου διεθνώς αναγνωρισμένου διαπεριβαλλοντικού συνόρου Η.Π.Α.
• Καθυστέρησε αλλά δεν προείπε την ανεξαρτησία Τέξας (1836) και την ένταξή της (1845)
• Κυρώθηκε 1821 (μετά τη μεξικανική ανεξαρτησία); κηρύχθηκε 1822

Η σύμβαση αντανακλά τη διπλωματική δεξιότητα του Αдамς: μέγιστη εδαφική απόκτηση αποφεύγοντας πόλεμο με την Ισπανία και (προσωρινά) ικανοποιώντας τους νοτίους επεκτατικούς.