Ο μικρός, παγωμένος Πλούτωνας θεωρούταν για πολύ καιρό ως ο ένατος, πιο απομακρυσμένος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, επιστήμονες σε όλο τον κόσμο άλλαξαν άποψη για τον πετρώδη μικρό αυτό αστερόειδες: ο Πλούτωνας ανακατηγορίστηκε μόνιμα ως καρπός πλανήτης, ένας από τους περισσότερους από 40 τέτοιους σώματα στο ηλιακό μας σύστημα.
Το 2006, ερευνητές και επιστήμονες που συναντήθηκαν στην Πράγα ψηφίσανε και ανακοίνωσαν ότι δεν θα θεωρούσαν πλέον τον Πλούτωνα ως σωστό πλανήτη, λόγω του μεγέθους του. Ο Πλούτωνας πρέπει πλέον να θεωρείται «καρπός πλανήτης». «Υπάρχουν τελικά, επίσημα οκτώ πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα», δήλωσε ο αστροノμος Марк Μπράουν στο «National Geographic».
Ο Πλούτωνας είναι σημαντικά μικρότερος από τους άλλους οκτώ πλανήτες του ηλιακού συστήματος. Έχει διάμετρο μόλις περίπου 2.306 χιλιόμετρα (1.432 μίλια) και είναι περίπου το 18% του μεγέθους της Γης. Στην πραγματικότητα, ο Πλούτωνας είναι μόνο διπλάσιος σε μέγεθος από το μεγαλύτερο φεγγάρι του, τον Χάρωνα, και δεν είναι καν τόσο μεγάλος όσο το φεγγάρι της Γης.
Ο Πλούτωνας ανακαλύφθηκε το 1930 από τον 24χρονο βοηθό εργαστηρίου του Κάνσας, Κлайντ Τόμπαου. Το Παρατηρητήριο Lowell — το οποίο είχε χορηγήσει την έρευνα του Τόμπαου — είχε το δικαίωμα να ονομάσει τον νέο πλανήτη. Το όνομα προτάθηκε από την 11χρονη μαθητρια Βενέτια Μπέρνεϊ.
Ο Πλούτωνας βρίσκεται την τεράστια απόσταση 5,9 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Ήλιο· αυτό ισοδυναμεί με 3,67 δισεκατομμύρια μίλια. Για να το θέσουμε σε πρακτική, η Γη βρίσκεται μόνο 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα —ή 93 εκατομμύρια μίλια— από το κέντρο του ηλιακού μας συστήματος.
Ο Πλούτωνας είναι ένας σκληρός, πετρώδης μικρός πλανήτης που αποτελείται κυρίως από νερό και στερεό πάγο. Ο μικρός πυρήνας του υποθέτεται από τους επιστήμονες ότι αποτελείται από σίδηρο-νικέλιο και πέτρα. Οι επιστήμονες έχουν υποθέσει ότι μπορεί να υπάρχει υδάτινος ωκεανός κάτω από την εξωτερική παγωμένη κέλυφη του Πλούτωνα. Οι επιστήμονες ελπίσαν να μάθουν περισσότερα με την εκτόξευση του διαστημικού σκάφους New Horizons της NASA, προγραμματισμένου να λάβει εικόνες του Πλούτωνα το 2015.
Οι επιστήμονες πιστεύανε αρχικά ότι ο Πλούτωνας δεν είχε φεγγάρια. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, ανακάλυψαν τρεις δορυφόρους του Πλούτωνα: Χάρωνα, Νίξ και Ύδρα. Ο Χάρωνας —ο μεγαλύτερος από τους τρεις, με πολύ— βρέθηκε το 1978 από τον Τζέιμς Χρίστι.
Πολλοί αστρονόμοι πλέον νιώθουν ότι ο Πλούτωνας είναι απλώς ένα άλλο αντικείμενο στη Ζώνη Kuiper. Η ζώνη —η οποία υφίσταται στο διάστημα πέρα από τον Νέπτιουνο— είναι μια συλλογή πετρωδών και μεταλλικών αντικειμένων που ανακαλύφθηκε το 1992. Πέρα από τον Πλούτωνα, η ζώνη φιλοξενεί τους καρπούς πλανήτες Χαουμέα και Μακεμάκε, μεταξύ άλλων.
Λόγω της απόστασης και του μεγέθους του, είναι δύσκολο να δεις τον Πλούτωνα, ακόμη και χρησιμοποιώντας ένα ισχυρό τηλεσκόπιο. Την δεκαετία του 1980, προόδοι στο σχεδιασμό οικιακών τηλεσκοπίων έδωσαν στους αστροφίλ την ικανότητα να βλέπουν τον Πλούτωνα από τους κήπους τους. Ωστόσο, ο Πλούτωνας εμφανίζεται ως απλώς ένα κουκίδι στο φακό.
Λόγω της απόστασής του από τον Ήλιο, ο Πλούτωνας έχει την πιο μακρά οrbita από τους —πρώην— εννέα πλανήτες· χρειάζονται 248 χρόνια στον Πλούτωνα για να κυκλώσει τον Ήλιο. Ο Πλούτωνας έχει μια παράξενη, φαινομενικά αναियमμένη οrbita που παρεμβάλλει στην οrbita του Νεπτύνου. Αυτό είναι ένας ακόμα λόγος για τον οποίο οι επιστήμονες έχουν αποκλείσει τον Πλούτωνα ως πλανήτη.
Λόγω της μικρότερης μάζας του, η βαρύτητα του Πλούτωνα δεν είναι σχεδόν τόσο ισχυρή όσο αυτή της Γης. Ωστόσο, λόγω του μεγέθους του, ένα άτομο που στέκεται στην επιφάνεια του Πλούτωνα είναι πιο κοντά στο κέντρο της βαρύτητας. Volgens τις εκτιμήσεις των επιστημόνων, η βαρυτική έλξη του Πλούτωνα είναι μόνο μεταξύ 4 και 7% της Γης.
