Ένας χάρτης είναι μια αφηρημένη αναπαράσταση ενός φυσικού χώρου. Αντίθετα με τις υποθέσεις πολλών ανθρώπων, οι χάρτες δεν είναι αντικειμενικοί. Αυτό που δείχνει ένας χάρτης αντανακλά τη γνώση, τις προκαταλήψεις και τις προτεραιότητες του δημιουργού του. Οι φυσικοί χάρτες δείχνουν το έδαφος και τα χαρακτηριστικά μιας τοποθεσίας, ενώ οι πολιτικοί χάρτες αποκαλύπτουν τις ανθρώπινες δραστηριότητες και την εθνική κυριαρχία ενός συγκεκριμένου τόπου.
Τα ανθρώπινα όρια που ληφθούν πιο σταθερά από τους ανθρώπους είναι αυτά μεταξύ των χωρών. Αν και αυτά τα όρια είναι φανταστικά από την άποψη της γης, γίνονται πραγματικά στα μυαλά των ανθρώπων όταν γίνονται ορατά στους χάρτες. Οι πολιτικοί χάρτες χερσαίων περιοχών διαιρούνται από εθνικά σύνορα· αυτοί οι χάρτες συνήθως απεικονίζουν κάθε χώρα με διαφορετικό χρώμα για να τονίσουν την ξεχωριστή τους ταυτότητα. Όταν δύο χώρες διαφωνούν για την ακριβή θέση ενός συνόρου μεταξύ των εδαφών τους, αυτή η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε ένταση και έως και βία.
Τα ανθρώπινα όρια που εμφανίζονται στους χάρτες αστικών περιοχών τείνουν να αντανακλούν δομές και αναπτύξεις που υπάρχουν και στον πραγματικό κόσμο. Σε αντίθεση με ένα όριο μεταξύ δύο χωρών, το οποίο μπορεί να φαίνεται σε ένα χάρτη αλλά να είναι αόρατο στο έδαφος, οι δρόμοι, τα κτίρια και οι αναπτύξεις μιας αστικής περιοχής είναι πολύ υλικές. Ένας χάρτης που δείχνει τη διάταξη μιας πόλης σχεδιάζεται για πρακτική χρήση, και όχι για ιδεολογικούς σκοπούς. Τα όρια μεταξύ ανεπίσημων γειτονιών θα είναι αόρατα στον χάρτη, αλλά οι θέσεις δρόμων, μερικές φορές μεμονωμένων επιχειρήσεων και κτιρίων θα απεικονίζονται ξεκάθαρα.
Τα ανθρώπινα όρια έχουν συχνά ακολουθήσει τις περιφέρειες φυσικών χαρακτηριστικών. Πριν από την ανάπτυξη της δορυφορικής χαρτογράφησης και άλλων τεχνολογιών, οι άνθρωποι συχνά βασίζονταν στα όριά τους σε ποτάμια, οροσειρές ή τις άκρες των ηπείρων. Αυτή η πρακτική μετατρέπει ένα φυσικά συμβαίνον χαρακτηριστικό σε πολιτική πραγματικότητα. Ένα παράδειγμα είναι ο ποταμός Rio Grande, ο οποίος αποτελεί το όριο μεταξύ των ΗΠΑ και της Μεξικό. Τα πολιτικά όρια μπορούν επίσης να επηρεάσουν τα φυσικά τοπία, για παράδειγμα κατά μήκος των πολιτικά καθορισμένων τμημάτων του συνόρου μεταξύ ΗΠΑ και Καναδά, όπου υπάρχει μια ζώνη που έχει εκκαθαριστεί από δέντρα από τους ανθρώπους.
Ένας εκτυπωμένος χάρτης δίνει την εντύπωση ότι τα ανθρώπινα όρια και τα πολιτικά σύνορα είναι αμετάβλητα και αμετάκλητα, αλλά αυτό είναι μια ψευδαίσθηση. Η εξέταση ενός χάρτη της Ευρώπης από το 1700 δίπλα σε έναν από το 2011 καθιστά ξεκάθαρο ότι τα ανθρώπινα όρια αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου. Αυτές οι αλλαγές είναι συνήθως το αποτέλεσμα επανάστασης, πολέμου ή πολιτικής αναταραχής που οδηγεί μια πολιτική οντότητα να κατακρατήσει εδάφη που ανήκαν προηγουμένως σε άλλη πολιτική οντότητα. Μετά από αυτές τις ταραχές, οι χάρτες ξαναχαρτογραφούνται και η νέα κατάσταση θεωρείται τελικά μόνιμη, μέχρι την επόμενη αναταραχή.
