Η Κιριμπάτι (προφέρεται «Κιριμπάς»)—μια σκορπιά 33 ατόλων και ριφών νησιών που ξεφλιάνε την ισημερινή στον κεντρικό Ειρηνικό—κρατά την αμφισβητήσιμη διάκριση των χαμηλότερων αριθμών τουρισμού παγκοσμίως. Ετήσιοι επισκέπτες: περίπου 6.000–7.000 (προ-πανδημία), κυρίως από γειτονικές χωρείες Ειρηνικού, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία.
Αδιέξοδα λιμνάκια, παγκόσμιας τάξης αλιεία οστέων, μνημεία Β' Παγκοσμίου Πολέμου (Μάχη Ταράβα), παραδοσιακά maneaba (κτίρια συναντήσεων), χοροί, και πολιτισμός που ναυηγεί με άστρα και κύματα. Το Προστατευμένο Θαλάσσιο Πέλαγος Φοίνικα (PIPA)—400.000 χλμ² UNESCO τόπος—είναι μια θαλασσιά αγριά που λίγοι επιστήμονες, η και τουρίστες, φτάνουν.
Αν πάτε: μείνετε σε τοπικά ξενώνες, προσλάβετε τοπικούς ξεναγούς, φέρετε μετρητά (AUD/USD), σέβεστε ηθή (μετριωτική ένδυση, παρατήρηση Κυριακής), και ελαχιστοποιήστε απόβλητα—δεν υπάρχει «απομακρυσμένο» για σκουπίδια σε ένα ατόλο.
Η Κιριμπάτι έχει αγοράσει γη στη Φίτζι ως πιθανή μελλοντική πατρίδα. Ο λαός της μπορεί να γίνει οι πρώτοι κλιματικοί πρόσφυγες του κόσμου. Η επίσκεψη τώρα δεν είναι απλώς τουρισμός—είναι μαρτυρία.