Αν προγραμματίζετε ταξίδι στην Περού, σίγουρα θα συναντήσετε υπολείμματα της ιστορίας των Ινκά στα ταξίδια σας. Η κοινωνία των Ινκά ήταν υπεύθυνη για μια σειρά ανακαλύψεων που παραμένουν σημαντικές μέχρι σήμερα, παρά την εξολοκλήρωτη απομόνωσή τους από άλλες πολιτιστικές ομάδες που θα μπορούσαν να τις επηρεάσουν. Μπορεί να μην ξέρετε, αλλά μπορεί να βρεθείτε σε επαφή με κάποιο από τα έργα των Ινκά πριν ακόμα φύγετε από το σπίτι!
Σύμφωνα με την καταδίκη του Γουαμάν Πόμα, ενός ιατρού των Ινκά που συνεντεύχθη τη δεκαετία του 1550, οι Ινκά πίστευαν ότι οι ασθένειες προκαλούνταν από υπερφυσικές δυνάμεις, αλλά οι θεραπείες τους με βότανα και μέταλλα βασίζονταν σε εκπληκτικά επιστημονικές παρατηρήσεις των αντιδράσεών τους. Κατανοούσαν το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα και πώς να το ενισχύσουν. Οι γιατροί τους εκπαιδεύονταν όλοι σε ένα κεντρικό ιατρικό σχολείο στην πρωτεύουσα των Ινκά, το Κούσκο, για διάφορα χρόνια, και εκτελούσαν χειρουργικές επιδράσεις τακτικά. Τα αρχεία υποδεικνύουν ότι ο δείκτης επιβίωσης της κρανιακής χειρουργικής τους ήταν κοντά στο 90%, εντυπωσιακό ακόμη και με τα σημερινά πρότυπα.
Αν πείτε «Ίγκα» στους περισσότερους ανθρώπους, οι πρώτες εικόνες που μπορεί να έρθουν στο νου είναι οι επιβλητικές γεωμετρικές πυραμίδες με τις οποίες συνδέθηκαν. Αυτοί οι τεράστιοι ζιγκουράτ-πρότυποι δομές έχουν χτιστεί χωρίς ουράνιο υλικό οποιουδήποτε είδους, και οι πέτρες έχουν κοπεί με tanta ακρίβεια ώστε να ταιριάζουν άρτια μεταξύ τους για να υποστηρίξουν το κτίριο. Το κίτρινο είναι συνήθως το πρώτο υλικό που διασπάται με την πάροδο του χρόνου, συχνά οδηγώντας στην κατάρρευση αρχαίων δομών. Αρχιτέκτονες και αρχαιολόγους αποδίδουν το υψηλό επίπεδο διατήρησης που παρατηρείται στα μνημεία των Ινκά σε αυτή την καινοτόμο μέθοδο δομής.
Οι απότομες λόφους και η ξηρή εδαφική ζώνη που περιβάλλουν τα Άνδεα δεν είναι ιδανικές για τη γεωργία, οπότε καθώς η κοινωνία των Ινκά μεγάλωνε, αναπτύχθηκαν μέθοδοι για την επέκταση της τροφίμων τους. Οι Ινκά ανέπτυξαν καινοτόμο σύστημα άρδευσης για να κατευθύνουν το νερό αναρχικά, τρέφοντας τις καλλιέργειές τους στους ανώτερους λόφους, όπου η άμεση ηλιοφάνεια ήταν ισχυρότερη. Οι υδραγωγοί που χρησιμοποίησαν για να κατευθύνουν το νερό βασιζόταν πάλι στις δομικές τους δεξιότητες. Οι γωνίες που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτές τις δομές πρέπει να είναι τέλειες για να λειτουργεί η ροή του νερού, κάτι που πολλοί μηχανικοί αντιμετωπίζουν ακόμα και σήμερα. Ήταν επίσης μια από τις πρώτες κοινωνίες που χρησιμοποίησαν τη λιοφιλίζη ως μέθοδο διατήρησης τροφίμων. Το σπίτι τους στα Άνδεα βιώνει εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες την ημέρα και υπό μηδενικές τη νύχτα. Τα τρόφιμα αφήνονταν βραδύς για να παγώσει η υγρασία, τα κρυστάλλα του πάγου εξελίσσονται το πρωί. Μέχρι να ζεσταθούν τα τρόφιμα στον ήλιο, όλη η υγρασία είχε εξατμίσει και τα τρόφιμα διατηρούνταν.
Όταν ο Χίραμ Μπίνγκαμ, ο αμερικανός εξερευνητής, ανακάλυψε τα ερείπια του Ματσού Πίτσου το 1911, οι ντόπιοι ηγέτες φυλών εξήγησαν στο σύστημα αρχειοθέτησης Κίπου. Αυτά τα δέσματα πλεγμένων νήματων χρησιμοποιούνταν για την καταγραφή πληροφοριών. Αρχικά, οι αρχαιολόγους πίστευαν ότι χρησιμοποιούνταν για την καταγραφή αριθμητικών δεδομένων, με διαφορετικά μήκη σχοινιών και θέσεις κόμβων να αντιπροσωπεύουν διαφορετικές τιμές. Αν και δεν έχουν ποτέ αποκωδικοποιηθεί, μερικοί επιστήμονες πιστεύουν ότι το Κίπου μπορεί να περιέχει και ιστορικές ή αφηγηματικές πληροφορίες για φυλές, οικογένειες και εμπειρίες.
