Οι ακανθαστές αστακοί, γνωστοί και ως langouste ή αστακοί βράχων, ανήκουν στην οικογένεια Palinuridae. Οι αστακοί περνούν τέσσερις φάσεις στον κύκλο ζωής τους, με κάθε φάση να γίνεται σε διαφορετικό βιότοπο. Ζουν σε παρεμβολικά νερά και ρηχά νερά επί 대륙ικού πλάτειος κατά μήκος της ατλαντικής ακτή και στον Κόλπο του Μεξικού.
Οι ακανθαστές αστακοί πήραν το όνομά τους από τις ακανθίες που καλύπτουν το καραπάτσι και τα αντέννα τους. Το καραπάτσι αποτελείται από σκληρό κέλυφος που καλύπτει μέρος των μαλακότερων μερών του σώματος. Ο αστακός έχει επίσης κοιλία και ουρά. Σε αντίθεση με άλλους αστακούς, δεν έχουν λαγόνες. Αντ' αυτού, τα πόδια τους τελειώνουν σε οξύ άκρα που τους βοηθούν να πιάνουν θήραμα. Μπορούν να έχουν χρώμα από ανοιχτό γκρι μέχρι σκούρο καφέ ανάλογα με την ωριμότητά τους.
Μόνο οι ωριμασμένοι αρσενικοί και θηλυκοί αστακοί αναπαράγονται. Για να γίνει η αναπαραγωγή, απαιτούνται περιοχές με υψηλή φιλοξενία και καταλληλικές συνθήκες νερού στον ανοιχτό ωκεανό. Οι αστακοί συχνά σχηματίζουν μεγάλες ομάδες καθώς κινούνται αναζητώντας τις ιδανικές συνθήκες αναπαραγωγής. Μόλις ικανοποιηθούν αυτές οι συνθήκες, το αρσενικό και το θηλυκό περνούν σύντομο γάμο και ακολουθεί η κοιτύς. Μέσα σε ένα ή δύο μήνες, το θηλυκό μετακινείται στην άκρη της ρίφας για να βάλει τα αυγά της.
Τα αυγά των λάρβων κλώβουν, παράγοντας μικροσκοπικούς αστακούς που μοιάζουν με διαφανείς αράχνες. Κατά το επόμενο έτος, οι λάρβες αλλάζουν δέρμα 11 φορές ενώ πλωτζουν στη στήλη νερού κατά μήκος της ρίφας. Κατά αυτό το διάστημα, τρουν μικροσκοπικούς θαλάσσιους οργανισμούς όπως λάρβες ψαριών. Μόλις τελειώσει η αλλοίωση, τα μικρά αστακιά αρχίζουν να κολυμπούν αναζητώντας πιο κατάλληλο βιότοπο με μεγαλύτερο θήραμα.
Οι μεγαλώνοντες αστακοί συνήθως μετακινούνται σε λέχη φύκων παράλληλα με βραχυώδεις ακτογραμμές. Μερικές φορές τα λέχη βρίσκονται κοντά σε μεγάλες περιοχές θαλασσινών φυτών ή ριζών λιμνιών. Σε αυτό το στάδιο, τα μονάχα ζώα αρχίζουν να συγκεντρώνονται μαζί με άλλους ακανθαστές αστακούς. Οι αστακοί αλλάζουν δέρμα αρκετές φορές ακόμα καθώς μεταμορφώνονται σε ενήλικες.
Ο ακανθαστής αστακός χρησιμοποιεί τη ρίφα ως εδάφη κυνήγιου. Κυνηγά τη νύχτα, κρυβόμενος την ημέρα σε ραγάδες της ρίφας. Αυτές οι ρίφες βρίσκονται σε ρηχά νερά μέχρι 250 πόδια βάθους, αν και οι αστακοί μετακινούνται σε βαθύτερα νερά όταν επιτίθεται ο κρύος καιρός. Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, οι ενήλικες βγαίνουν τη νύχτα για να ψάξουν φαγητό, καλύπτοντας συχνά μεγάλη περιοχή πριν επιστρέψουν στους λύκους τους πριν το πρωί. Τρουν ποικίλα τρόφιμα, συμπεριλαμβανομένων βραδυπλωτών ζώων όπως μαλάκια, καρκινοειδή και γαστεροειδή. Τρουν επίσης νεκροφαγία και κομμάτια ψαριών που βρίσκουν στο βυθό.
