Οι ενυδρίδες φαίνονται να είναι ομορφά ζώα. Είναι εξαιρετικά πειστικές, και πλωτζούν στην πλάτη τους τρώγοντας ψάρια και άλλα θαλάσσιων ζώων. Στην φύση, οι ενυδρίδες μπορεί να ζήσουν έως 23 χρόνια. Εκτός από την αναπαραγωγή, οι ενυδρίδες παραμένουν μονάχες, διαβιώνοντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους στον ωκεανό. Οι τριχοειδείς ζώα παραμένουν ένα από τα λίγα θηλαστικά που εμφανίζουν χρήση εργαλείων για να βοηθήσουν στην πρόσβαση στο φαγητό.
Οι ενυδρίδες ζούσαν πаньτα κατά μήλος της ακμής του Βορείου Ειρηνικού, από τη Ιαπωνία στη Ρωσία και από την Αλάσκα μέχρι το Μεξικό. Το κυνήγι στα 18ο και 19ο αιώνα σχεδόν οδήγησε τις ενυδρίδες στην εξαφάνιση. Τρεις υποείδη ενυδρίδων ακόμα υπάρχουν, συμπεριλαμβανομένης της Enydra lutris lutris που ζει αίτηση της Ρωσίας. Enhydra lutris nereis ζει κατά μήκος της κεντρικής ακτής της Καλοφόρνιας ενώ η Enhydra lutris kenyoni ζει κοντά στα νησιά Αλεουτιάν και τη νότια Αλάσκα. Πληθυσμοί της Enhydra lutris kenyoni έχουν εισαχθεί επίσης από την Αλάσκα νότια μέχρι την Ορεγόνη.
Μέλος της οικογένειας Mustelidae, οι ενυδρίδες μεγαλώνουν σχεδόν πέντε πόδια μήκους, ζυγίζοντας έως 100 λίβρες όταν ωριμάζουν. Τα θηλυκά φαίνονται ελαφρώς μικρότερα από τα αρσενικά. Η ουρά της ενυδρίδας αποτελεί το ένα τρίτο του μήκους του σώματός της. Το καφέ ή ερυθρό τρίχωμα της παραμένει το πιο πυκνό από όλα τα θηλαστικά, με 100.000 τρίχες ανά τετραγωνικό εκατοστό, σύμφωνα με το Μουσείο Ζωολογίας του Πανεπιστημίου του Μιχιγάν. Σε αντίθεση με κάποια θηλαστικά, οι ενυδρίδες δεν βασίζονται σε στρώμα λίπους για να ζεσταίνονται. Αντ' αυτού, χρησιμοποιούν το τρίχωμα τους για να μείνουν ζεστοί. Τα μακρά πίσω πόδια χαρακτηρίζονται από πλατιές, πρηνικές ποδιές. Τα μικρότερα μπροστινά πόδια έχουν ανακαμψίμους νύχια.
Οι ενυδρίδες τρώνε μύδια, καβούρια, καλαμάρια και ψάρια από δάση κελπ. Η αναζήτηση τροφής διαρκεί περίπου 50 έως 90 δευτερόλεπτα κάθε φορά. Οι ενυδρίδες βρίσκουν θήραμα χρησιμοποιώντας τα μάτια τους καθώς και την αφή. Πιάνουν το θήραμα με τις μπροστινές ποδιές τους και φέρνουν το φαγητό στην επιφάνεια του νερού, όπου πλωτζούν στην πλάτη τους, χρησιμοποιώντας το στήθος τους ως τραπέζι φαγητού. Μερικές φορές βάζουν σκληρόκέλυφο θήραμα στο στήθος τους και μετά χρησιμοποιούν ένα βράχο ως εργαλείο για να σπάσουν το κέλυφος.
Οι ενυδρίδες κολυμπούν χρησιμοποιώντας τα πίσω πόδια τους, την ουρά και τα κυματωδείς κινήσεις των σωμάτων τους ενώ κρατούν τα μπροστινά πόδια κοντά στα σώματά τους. Σύμφωνα με το Μουσείο Ζωολογίας του Πανεπιστημίου του Μιχιγάν, οι ενυδρίδες κολυμπούν σχεδόν εξακόσια μίλια την ώρα και μπορούν να κρατήσουν την ανάσα τους έως εξακόσια λεπτά υπό το νερό.
Οι αρσενικές ενυδρίδες συνήθως συνδυάζονται με περισσότερες από μία θηλυκά, αμυντικά την εδαφική τους με σπλάγματα και φωνητικές εμφανίσεις. Τα θηλυκά γεννούν ένα κουτσοπόδι που ζυγίζει λίγες λίβρες. Το κουτσοπόδι θηλάζει από τη μητέρα αλλά τρώει και στερεό φαγητό σύντομα μετά τη γέννηση. Μέσα σε δύο μήνες το κουτσοπόδι ξεκινά να βυθίζεται. Η μητέρα παρέχει όλη τη φροντίδα του κουτσοποδιού μέχρι να φτάσει στους πέντε έως έξι μήνες ηλικίας. Οι θηλυκές ενυδρίδες είναι σεξουαλικά ώριμες περίπου στους τέσσερις χρόνια ηλικίας ενώ τα αρσενικά ξεκινάν την αναπαραγωγή περίπου στα έξι χρόνια.
