Το Μνημείο Γουάσινγκτον υψώνεται μεγαλοπρεπώς πάνω στην πρωτεύουσα της χώρας και χτίστηκε για να τιμήσει τον «πατέρα της πατρίδας του», Τζορτζ Γουάσινγκτον. Η Ηπειρωτική Σύνοδος ψήφισε υπέρ της errichten ενός αγάλματος προς τιμήν του Γουάσινγκτον από το 1783. Οι οικονομικοί περιορισμοί και οι απρόσμενα αναγκαίες ανάγκες μιας αναπτυσσόμενης χώρας, ωστόσο, καθύστερασαν την ολοκλήρωσή του για πολλά χρόνια. Το τελικό αποτέλεσμα στέκεται ως υπενθύμιση του πώς ο Γουάσινγκتون βοήθησε να διαμορφώσει την الأمة.
Ακολουθώντας την αρχική απόφαση του 1783 της Ηπειρωτικής Σύνοδου για την κατασκευή ενός αναμνηστικού στοιχείου προς τιμήν του Γουάσινγκτον, το έργο παρατάχθηκε γρήγορα λόγω έλλειψης κεφαλαίων. Η αρχική ιδέα ήταν ένα ιππικό άγαλμα του Γουάσινγκτον. Με τον θάνατο του πρώην Προέδρου το 1799, ξαναφωτίστηκε ο ενθουσιασμός για τη δημιουργία ενός αγάλματος προς τιμήν του. Τα χρήματα παρέμειναν ζήτημα για την νεογέννητη χώρα, και dissenσίες έσπειραν για το σχέδιο και την τοποθεσία του αγάλματος. Τέλος, το 1832, καθώς πλησιάζε η εκατονταετηρίς της γέννησης του Γουάσινγκτον, ο νεοσύστατος Σύλλογος Εθνικού Μνημείου Γουάσινγκτον ξεκίνησε να συγκεντρώνει χρήματα για το άγαλμα. Το 1836, ο αρχιτέκτονας Ρόμπερτ Μίλς κέρδισε την ανάθεση του έργου.
Ο Μίλς είχε την ιδέα για έναν οβελίσκο ύψους 600 ποδιών που στενεύει στην κορυφή και είναι τετράπλευρος. Ο Μίλς είχε σχεδιάσει επίσης έναν κυκλικό κιονοστρωτό στη βάση με αγάλματα του Γουάσινγκτον και 30 άλλων ήρωων του Επαναστατικού Πολέμου. Το εκτιμώμενο προϋπολογισμός του ήταν 1 εκατομμύριο δολάρια, τεράστιο ποσό για την εποχή. Μέχρι το 1848, ο σύλλογος είχε συγκεντρώσει μόλις 87.000 δολάρια και η κατασκευή ξεκίνησε μόνο για τον οβελίσκο, χωρίς σχέδια για τον κιονοστρωτό. Ζήτησαν από τις μεμονωμένες πολιτείες να δωρίσουν πέτρες για να συμπεριληφθούν στα τοιχώματα του μνημείου. Το 1855, η χρηματοδότηση εξαντλήθηκε και το έργο διακόπηκε. Η κατασκευή συνέχισε το 1879 και ολοκληρώθηκε τελικά το 1884. Το μνημείο άνοιξε για το κοινό το 1888.
Όταν η κατασκευή συνέχισε το 1879, το Σώμα Μηχανικών του Αμερικανικού Στρατού παρέμεινε για να διασφαλίσει την ασφάλεια και τη σταθερότητα του τεράστιου μνημείου. Αποφάσισαν ότι τα θεμέλια του μνημείου δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν το προβλεπόμενο ύψος των 600 ποδιών και το χτίσανε σε ύψος 550 ποδιών αντίθετα. Στη στιγμή της ολοκλήρωσής του, ήταν το ψηλότερο κτίριο του κόσμου, και παραμένει η ψηλότερη πέτρينة κατασκευή του κόσμου και το ψηλότερο κτίριο στο Ουάσινγκτον Δ.Γ. Η βάση του μνημείου μετρά 55 πόδια και 1,5 ίντσες πλάτος. Περιέχει 36.491 μπλοκ, με μάρμαρο στα εξωτερικά τοιχώματα και τα μπλοκ που δωρίστηκαν από τις πολιτείες και τις εδαφικές περιοχές να διακοσμούν τα εσωτερικά τοιχώματα. Τερματίζεται με μια άκρη από άλουμινο που λειτουργεί ως αστραπήδεσμος.
Το μνημείο είναι ανοιχτό στους επισκέπτες κάθε μέρα του χρόνου με εξαίρεση την 4η Ιουλίου και τα Χριστούγεννα. Κλείνει στις 5 μ.μ. καθημερινά το χειμώνα και παραμένει ανοιχτό μέχρι τις 10 μ.μ. το καλοκαίρι. Η δομή είναι δωρεάν για περιοδεία, αλλά απαιτεί εισιτήριο. Μέσα στο μνημείο υπάρχουν ασανσέρ και σκαλοπάτι με 987 βήματα. Το Μνημείο Γουάσινγκτον αποτελεί μέρος ενός συστήματος πάρκων που επιβλέπεται από την Εθνική Υπηρεσία Πάρκων. Ενσωματώνεται στο Εθνικό Μόλ και τα Μνημειακά Πάρκα. Πέρα από το Εθνικό Μόλ και το Μνημείο Γουάσινγκτον, η περιοχή φιλοξενεί τα μνημεία Λίνκολν, Τζέφερσον και Βιετνάμ, μεταξύ άλλων.
