Η Μεγάλη Βικτωρία Έρημος είναι μία από πολλές που αποτελούν το γνωστό ως Outback. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη έρημος στον κόσμο, σε 435 μίλια από Ανατολή σε Δύση. Θα πάρει μερικές ημέρες να την διανύσετε ολόκληρη. Ο πρώτος Ευρωπαίος που την διασχίσε ήταν ο αγγλόφωνος Έρνεστ Γκαίλς το 1875, και έτσι ονομάστηκε μετά τη Βασίλισσα Βικτωρία. Καλοκαίρι, η θερμοκρασία μπορεί να φτάσει 105 βαθμούς Φαρενάιτ, αλλά χειμωνιάτικα βράδια μπορεί να είναι παγωμένα. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία βλάστησης στη Μεγάλη Βικτωρία Έρημος, με πολλά είδη θυμιαμάτων και άλλων φυτών. Όταν η απρόσμενα βροχή πέφτει, η έρημος μπορεί να ανθίσει πρακτικά τη νύχτα.
Ονομασμένο για τον Τσάρλς Στърт, έναν εξερευνητή από τα 1800s, το πιάτο ερήμου αναγνωρίζεται για τα χαρακτηριστικά αίμα-κόκκινα λουλούδια του. Στο μέσο του λουλουδιού υπάρχει μια φούσκα που είναι συνήθως μαύρη, αν και μερικές φορές—αλλά σπάνια—λευκή. Μπορεί να αντέξει ακραίες θερμοκρασίες, ζεστές ή κρύες. Με τη μακρά ρίζα του, μπορεί να βρει νερό βαθιά στο έδαφος. Το φυτό έχει γίνει δημοφιλές στην Αυστραλία και αλλού, και ποικιλίες που μπορούν να μεγαλώσουν σε γλάστρες και κρεμαστά καλάθια αναπτύσσονται.
Το κόκκινο λουλούδι λωτός είναι ένα βότανο με επικειμενικά και αναβατικά καυλιά. Μερικές φορές αυτό σχηματίζει ένα χαλί στο έδαφος που μπορεί να καλύψει άλλα φυτά. Η ανθίση συμβαίνει από φθινόπωρο έως άνοιξη, αλλά είναι πιο πολυτελής σε χρόνια που έχουν καλή χειμερινή βροχή. Το κόκκινο λουλούδι λωτός είναι δηλητήριο για πρόβατα.
Το σαρκοειδές σενεκίο μεγαλώνει 10 έως 30 εκατοστά ψηλά. Έχει ορθία διαμόρφωση με άτριχα μπλε-πράσινα φύλλα. Η ανθίση συμβαίνει σε ψυχρό χειμώνα έως πρώιμη άνοιξη. Όταν το φυτό είναι ώριμο, τα λουλούδια απελευθερώνουν σπόρους που περιέχουν μακρά, σηρικά τρίχωμα. Όταν υπάρχει καλή βροχόπτωση, τεράστιες περιοχές γίνονται θάλασσες αυτού του κίτρινου λουλουδιού.
Η στενόφυλλη άσκαλος είναι ένα θυμιαμάτι που μεγαλώνει 2 έως 3 μέτρα ψηλά. Τα φύλλα είναι λαμπερά, φωτεινά και κολλώδεις. Την άνοιξη το θυμιαμάτι βλαστάνει χαρτοειδή κόκκινα καρπιά. Ένα ανθεκτικό είδος, βρίσκεται σε όλη την Αυστραλία. Μπορεί να ανοχήσει ευρύ φάσμα συνθηκών. Πολυτελής στην αποικιοποίησή της, είναι ένα από τα πρώτα που καθιερώνεται σε αναστατωμένο έδαφος.
Το θυμιαμάτι εμύ μπορεί να είναι χαμηλό θυμιαμάτι περίπου 3 μέτρα πλάτος, ή ορθίο σε 1,5 μέτρα ψηλό. Όλες οι μορφές αυτού του φυτού είναι κολλώδεις, με την νέα ανάπτυξη να είναι η πιο κολλώδης. Έχει μακρά περίοδο ανθίσης και είναι εξαιρετικά ανοχητικό στην ξηρασία. Κόκκινες σωληνωδείς άνθοι ανθίζουν από άνοιξη έως φθινόπωρο, και είναι ελκυστικές για μελισσοφάγους.
Ο βόρειος κυπαρίσιος πεύκο μπορεί να ζήσει 200 έως 300 χρόνια. Το δέντρο μεγαλώνει έως 10 μέτρα ψηλό, και τα φύλλα περιέχουν έλαια που δημιουργούν χαρακτηριστική πεύκη μυρωδιά. Μικρά, στρογγυλά κώνοιβα μεγαλώνουν σε αυτό. Η αναγέννηση θα συμβεί μόνο μερικές φορές τον αιώνα, και μόνο μετά από 2 χρόνια σημαντικής βροχόπτωσης. Το ξύλο του δέντρου έχει χρησιμοποιηθεί για χειροτεχνία και ως στήλες φραγμών για την αντίστασή του στα τερμιτικά.
Κύβιδοειδές και θυμιαματώδες, η αμμώδης ακακία μεγαλώνει έως 1 έως 4 μέτρα ψηλά. Οι άνθοι εμφανίζονται κυρίως την άνοιξη και είναι πορτοκαλί ή κίτρινα με σφαιρικά δομή. Το φυτό λειτουργεί ως σταθεροποιητής εδάφους σε αμμώδεις λόφους. Έχει το παρακλήσι «ακακία ομπρέλα» γιατί τα κουνέλια συχνά τρώνε όλα τα φύλλα από το κάτω τμήμα, αφήνοντας ένα ομπρέλα-όμοιο ανώτερο τμήμα.
Τα κρυστάλλινα, ξύλινα καυλιά της κυστίδης αλμυρής ακακίας έχουν γκρι, σαρκώδη φύλλα. Η ανθιστική συμπεριφορά αυτού του θυμιαμάτι είναι ευκαιριακή, αν και κυρίως την άνοιξη και το καλοκαίρι. Μακροζωής για το είδος του, η αλμυρή ακακία μπορεί να ζήσει 20 έως 30 χρόνια. Σε períodes ξηρασίας, είναι χρήσιμο φυτό χορταρισμού.
