Η British Airways είναι η αεροπορική εταιρεία σημαίας του Ηνωμένου Βασιλείου και γιόρτασε τα 90 χρόνια της το 2009. Το κύριο hub της αεροπορικής εταιρείας βρίσκεται στο Λονδινό Heathrow Airport αλλά έχει επίσης ισχυρή παρουσία στο Λονδινό Gatwick Airport. Ως μέρος της Oneworld alliance με άλλες διεθνείς αεροπορικές εταιρείες, η British Airways μπορεί να προσφέρει στους επιβάτες της εκτεταμένα δρομολόγια και προνόμια όταν ταξιδεύουν διεθνώς.
Ο μεταφορέας ξεκίνησε την υπηρεσία στις 25 Αυγούστου 1919 ως Aircraft Transport and Travel Limited, παρέχοντας τις πρώτες καθημερινές πτήσεις στον κόσμο από Λονδίνο στο Παρίσι. Στις μέσες της δεκαετίας του 1930, διάφορες μικρότερες αεροπορικές εταιρείες συνδυάστηκαν για να σχηματίσουν την τότε ιδιωτική British Airways Limited. Η δεκαετία του 1950 φέρνει το jet επιβάτη και επέτρεψε στην British Airways να εξυπηρετεί προορισμούς όπως το Johannesburg σε το μισό του προηγούμενου χρόνου ταξιδιού. Διάφορες μικρότερες εμπορικές εταιρείες συνδυάστηκαν στη δεκαετία του 1970 και ενσωματώθηκαν στην τώρα κυρίαρχη British Airways.
Η British Airways πετάει διεθνή δρομολόγια από τα δύο κύρια αεροδρόμια του Λονδίνου, Heathrow και Gatwick. Η British Airways εξυπηρετεί τους περισσότερους κύριους διεθνείς προορισμούς ταξιδιών, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών. Προορισμούς nonstop περιλαμβάνουν Νέα Υόρκη, Φιλαδέλφεια, Ουάσινγκτον D.C., Βοστώνη, Βαλτιμόρ, Atlanta, Miami, Los Angeles, San Francisco, Denver, Chicago, Phoenix, Las Vegas, Seattle, Orlando και Tampa. Πολλές από αυτές τις δρομολογίες προσφέρονται καθημερινά. Άλλοι δημοφιλείς προορισμοί περιλαμβάνουν Rio de Janeiro και Sao Paulo στη Βραζιλία, Abu Dhabi και Dubai στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Mumbai, Hyderabad και Bangalore στην Ινδία, Tel Aviv, Bangkok, Singapore, Cape Town και Johannesburg στη Νότια Αφρική και Καϊρο. Σχεδόν όλα τα κύρια διεθνή αεροδρόμια στην Ευρώπη εξυπηρετούνται από την British Airways.
Ο στόλος της British Airways το 2010 συνιστάται από επτά τύπους jet επιβατών. Η αεροπορική εταιρεία λειτουργεί την έκδοση Series 400 του Boeing 747, η οποία χρησιμοποιείται για long-haul πτήσεις στη Βόρεια και Νότια Αμερική, Αυστραλασία, Αφρική, τη Μέση και Τελική Ανατολή και προορισμούς Κόλπου. Το δημοφιλές Boeing 777-200 είναι επίσης long-haul αεροπλάνο για προορισμούς παρόμοιους με αυτά του 747. Το Boeing 767-300, ένα wide-bodied αεροπλάνο, και το μικρότερο 757-200 χρησιμοποιούνται για πιο σύντομα, ευρωπαϊκά δρομολόγια προορισμών αλλά το 767 χρησιμοποιείται περιστασιακά για transatlantic πτήσεις. Το Boeing 737-400 και Airbus A319, A320 και A321 είναι σχεδιασμένα για short-haul πτήσεις εντός UK και Ευρώπης. Το στενό Airbus A318 είναι το μικρότερο από τα Airbus αεροσκάφη και χρησιμοποιείται σε δρομολόγια London City Airport στο New York JFK. Η British Airways λειτουργεί επίσης τον CityFlyer στόλο για πτήσεις μικρής απόστασης.
Η αεροπορική εταιρεία εστιάζει στο περιβάλλον και ανακοίνωσε το 2007 τους σχεδιασμούς της να αγοράσει 12 νέα Airbus A380 και 24 νέα Boeing 787 αεροσκάφη. Τα τρέχοντα 21 Boeing 767-300 και 57 Boeing 747-400 αεροσκάφη θα phase out με την εισαγωγή των νέων προσθηκών στον στόλο. Τα νέα αεροπλάνα θα προστατεύσουν το περιβάλλον με χαμηλότερες εκπομπές CO2 και 30 ποσοστό λιγότερο καύσιμο καύσης. Η British Airways εξετάζει επίσης θόρυβο ρύπανση. Η νέα οικογένεια αεροσκαφών θα παράγει μόνο περίπου ένα τέταρτο του θορύβου σε σύγκριση με τα τρέχοντα επίπεδα.
Περισσότερα από 2,5 εκατομμύρια επιβάτες πετάνε στα supersonic jets της British Airways που ήταν σε υπηρεσία από 1976 έως 2003. Η ταχύτερη transatlantic διαversal του Concorde συνέβη στις 7 Φεβρουαρίου 1996, πετώντας από Νέα Υόρκη στο Λονδίνο σε 2 ώρες 52 λεπτά και 59 δευτερόλεπτα. Το jet μπορούσε να φτάσει ταχύτητες κρουαζιέρας 1,350 μίλια την ώρα και να μεταφέρει 100 επιβάτες. Λόγω της υψηλής θερμότητας που οι supersonic πτήσεις θα δημιουργούσαν στο σώμα του jet, η καμπίνα του αεροπλάνου μπορούσε να τεντώσει μεταξύ 6 και 10 ίντσες κατά τη πτήση. Ένα ειδικό λευκό χρώμα αναπτύχθηκε για να απορροφήσει τέτοιες αλλαγές και να αποσβήσει τη θερμότητα. Το jet κινούνταν από τέσσερα κινητήρια Rolls-Royce, καθένα παράγοντας 38,000 λίβρες ώθησης.
