Πριν από την απορυθμίση αεροπορικών, το Civil Aeronautics Board (CAB) ρυθμίζει στενά τις ταριφές, τις διαδρομές και τα χρονοδιαγράμματα των αμερικανских αεροπορικών φορέων. Μετά την απορυθμίση, οι αεροπορικές ήταν ελεύθερες να ορίζουν τιμές, να αλλάζουν διαδρομές και να προγραμματίζουν πτήσεις χωρίς κυβερνητική επίβλεψη. Η Federal Aviation Authority εξακολουθεί να ρυθμίζει στενά την ασφάλεια αεροπορικών αλλά δεν έχει εξουσία σε θέματα ανταγωνισμού ή επιχειρηματικών αποφάσεων. Τα αεροπορικά ταξίδια έχουν αλλάξει δραματικά από την απορυθμίση.
Σύμφωνα με την Επιτροπή Centennial of Flight των ΗΠΑ, το CAB δημιουργήθηκε για να ευνοήσει την ανάπτυξη ενός συστήματος αεροπορικής μεταφοράς στις ΗΠΑ. Το CAB ρυθμίζει τις αεροπορικές, πολύ όπως τις εταιρείες δημόσιων ωφελιμάτων, με στόχο τη διατήρηση ζωντανής αεροπορικής βιομηχανίας παρά την ενθάρρυνση του ανταγωνισμού. Το CAB επέτρεψε στις αεροπορικές να λειτουργούν ως ολιγοπώλια, ή βιομηχανίες περιορισμένου ανταγωνισμού. Το CAB اعتبر αυτό απαραίτητο για να παρέχει ένα ασφαλές και πλήρες δίκτυο αεροπορικών ταξιδιών για το πετώντας κοινό.
Το Κογκρέσο θεσίδρυσε το CAB το 1938 για να ρυθμίζει και να προωθεί την αμερικανική αεροπορική βιομηχανία. Σύμφωνα με την Ένωση Αεροπορικής Μεταφοράς, το 1975 το CAB συμπέρασε, «Οι αεροπορικές είναι φύσει ανταγωνιστικές όχι μονωopolιστικές». Αυτό οδήγησε άμεσα στην πάροδο του Airline Deregulation Act του 1978, ο οποίος επέτρεψε τον ανταγωνισμό στην αεροπορική βιομηχανία. Οι αεροπορικές εμπορευμάτων είχαν απορυθμιστεί ένα χρόνο νωρίτερα. Ο νόμος παρείχε επιχορηγήσεις στις αεροπορικές για να διευκολύνει τη μετάβαση σε σύστημα ελεύθερης αγοράς ή ανταγωνιστικό σύστημα. Το 1984, το CAB διαλύθηκε επίσημα.
Η απορυθμίση αεροπορικών αρχικά προκάλεσε στις αεροπορικές να εγκαταλείψουν λιγότερο κερδοφόρες διαδρομές για να εστιάσουν σε πιο δημοφιλείς διαδρομές υψηλότερου κέρδους, σύμφωνα με την αναφορά της Επιτροπής Centennial of Flight των ΗΠΑ «Απορυθμίση και οι συνέπειές της». Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ξεκίνησε μια σειρά επιχορηγήσεων για να ενθαρρύνει τις αεροπορικές να συνεχίσουν να εξυπηρετούν μικρότερους προορισμούς. Άλλο αποτέλεσμα της απορυθμίσης, σύμφωνα με την αναφορά της Επιτροπής Πτήσης, ήταν η τάση προς συγχώνευση κληρονομικών αεροπορικών, τις αεροπορικές που ήταν σε λειτουργία πριν την απορυθμίση. Κληρονομικές αεροπορικές, όπως η TWA και η Eastern, έκλεισαν بالكامل· άλλες, όπως η Piedmont και η PSA, συγχωνεύθηκαν με άλλους φορείς.
Η εισαγωγή ανταγωνισμού που ήρθε με την απορυθμίση αεροπορικών μειώνει δραματικά την τιμή των αεροπορικών εισιτηρίων. Στο «Deregulation of Network Industries», ο Steven Morrison και ο Clifford Winston εκτιμούν ότι η απορυθμίση εξοικονομεί στους αεροπορικούς ταξιδιώτες περισσότερο από $20 δισεκατομμύρια ετησίως. Η Ένωση Αεροπορικής Μεταφοράς σημειώνει ότι οι αεροπορικές ταριφές έχουν μειωθεί περισσότερο από 50 τοις εκατό από το 1978, το τελευταίο έτος της απορυθμίσης. Επιπλέον, τα προγράμματα ανταμοιβών αεροπορικών και οι αυξημένες επιλογές διαδρομών και φορέων είναι άμεσο αποτέλεσμα της απορυθμίσεως.
Ενώ υπό την εξουσία του CAB, οι αεροπορικές ήταν ουσιαστικά εγγυημένες κερδοφορία. τέτοια εγγύηση δεν υπάρχει μετά την απορυθμίση. Ο James May, πρόεδρος της Ένωσης Αεροπορικής Μεταφοράς, παραθέτεται στο «Seattle Post Intelligencer», λέγοντας: «Το σχηματισμός μιας ομοσπονδιακής συμβουλευτικής επιτροπής κυβέρνησης και της βιομηχανίας stakeholders, οι οποίοι θα αναζητούν λύσεις στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η αμερικανική αεροναυπηγία, προκειμένου να επαναφέρουν θέσεις εργασίας και την οικονομική υγεία της βιομηχανίας μας είναι ουσιώδης».
