Το Σώμα Πεζοναυτικών είναι συχνά το πρώτο κλάδος των ΗΠΑ που καλείται σε μάχη σε διεθνείς συγκρούσεις. Οι εξεταστικές δυνάμεις συναντούν συνήθως τον εχθρό πρώτους και από κοντά. Για να υποστηρίξουν τους Πεζοναυτικούς, η αεροπορική δύναμη χρησιμοποιείται συχνά για εκκαθάριση γραμμών, εξοπλισμού και καταστημάτων εχθρών. Ένα βασικό εργαλείο που χρησιμοποιείται σχεδόν 30 χρόνια είναι το jet Harrier, το οποίο μπορεί να απογειωθεί ή να προσγειωθεί παρόμοια με ελικόπτερο αλλά μετά να μεταμορφωθεί σε jet.
Οι Πεζοναυτικοί ΗΠΑ χρησιμοποιούν το AV-8B Harrier jet. Χρησιμοποιώντας τέσσερις thruster κάτω από τα πτερύγια κατευθυνόμενους κάτω, ο πιλότος καθοδηγεί το Harrier κατακόρυφα σε περίπου 50-100 πόδια από το έδαφος. Καθώς το Harrier μένει αέρας, όπως ελικόπτερο, ο πιλότος μετατοπίζει τους thrusters ώστε οι στρεφόμενοι nozzles να κοιτάζουν πίσω. Αυτή η κίνηση ωθεί το jet μπροστά. Οπλισμένο με διαφόρα πυροβολισμούς, πύραυλους και βόμβες, το Harrier είναι υποηχητικό jet και μπορεί να φτάσει ταχύτητες ~629 mph.
Η ιδέα συνδυασμού της λυγρότητας ελικοπτέρου με την ταχύτητα jet ήταν μακράς διάρκειας στόχος στρατιωτικών οργανισμών. Μεσαίων 1960s, η βρετανική αεροδιαστημική βιομηχανία πέτυχε με την ανάπτυξη Harrier για το Royal Air Force. Το Σώμα Πεζοναυτικών ΗΠΑ έδειξε άμεσο ενδιαφέρον. Μετά από δοκιμές, παραγγείλαν στόλο αρχές 1970s. Το πρωτότυπο Harrier τροποποιήθηκε για τους Πεζοναυτικούς και εξελίχθηκε στο AV-8B. Οι Πεζοναυτικοί είναι το μόνο κλάδος ΗΠΑ που πετάει το αεροσκάφος.
Το Harrier είναι γνωστό ως V/STOL aircraft. V/STOL σημαίνει Vertical/Short Take-Off and Landing. Χρησιμοποιείται για άμυνα εδαφικών Πεζοναυτικών και άλλων δυνάμεων σε ποικίλες περιπτώσεις: close air support, αναγνώριση, escolta άλλων αεροσκαφών και παράδοση οπλισμών, ακόμα και νύχτα. Με την ικανότητα απογείωσης όπως ελικόπτερο—ή με προσαρμογές, απογείωση σε πολύ μικρό, μερικές φορές εκτεθειμένο runway—το Harrier μπορεί να φέρεται πολύ πιο κοντά για υποστήριξη και άμυνα από παραδοσιακό jet που απαιτεί καθιερωμένες πίστες.
Άλλο πλεονέκτημα είναι ότι, σε αντίθεση με παραδοσιακά θαλάσσια αεροσκάφη μάχης, δεν χρειάζεται αεροπορικό πλοίο ως βάση. Το Harrier μπορεί να απογειωθεί από μικρότερα, αμφίβια πλοία που πλέουν σε ρηχύτερα νερά από carrier. Αυτό σημαίνει ότι τα Harriers βασίζονται πολύ πιο κοντά στους εδαφικούς στρατιώτες, χρησιμοποιούν λιγότερο καύσιμο και πετάνε περισσότερες surtidas λόγω μικρότερης απόστασης.
Το Harrier ήταν πρόβλημα αεροσκάφος για τους Πεζοναυτικούς, με διάφορα μη πολεμικά ατυχήματα λόγω δυσκολίας πτήσης. Το μονοκάθισμα fighter έχει δει μάχη στον Α' Πόλεμο του Κόλπου, βосνιακή σύγκρουση και τρέχουσες πόλεμοι Ιράκ/Αφγανιστάν. Πέντε Harriers κατέρριψαν στον Α' Πόλεμο Κόλπου από anti-aircraft πύραυλους, κυρίως επειδή οι thrusters παράγουν τέτοια ακραία θερμότητα που τα heat-seeking missiles μπορούσαν εύκολα να khοινώσουν. Το 1999-2000, ο στόλος Harrier γκρεμίστηκε για διόρθωση προβλημάτων που οδήγησαν το LA Times να ονομάσει το accident-prone αεροσκάφος «widow makers» σε σειρά άρθρων.
