«Τα βατράχια νερού» (γένος Pelophylax και συναφή ρανίδες) δεν είναι παγκοσμίως απειλούμενα ως ταξινομική ομάδα —αλλά πολλά μεμονωμένα είδη και πληθυσμοί είναι απειλούμενα.
Λιγότερο Ανησυχητικό: Pelophylax ridibundus (βατράχι λιμνός), P. lessonae (βατράχι λίμνης), Lithobates catesbeianus (αμερικανικό ταυροβατράχι —εισβάλλον παγκοσμίως). Πλησιάζει Απειλούμενο/Ευάλωτο: P. shqipericus (αλβανικό βατράχι νερού), P. epeiroticus (ηπειρωτικό βατράχι νερού). Απειλούμενο/Κρίσιμα Απειλούμενο: P. cretensis (κρητικό βατράχι νερού), P. cerigensis (βατράχι Καρπάθου), Telmatobius spp. (ανδινά βατράχια νερού —καταστροφή από χυτρίδιο).
Απώλεια البيότοπου: Εκκένωση υγροτόπων, τροποποίηση ποταμών, ρύπανση. Χυτριδιόμυκωση: Φαικική πανδημία (Batrachochytrium dendrobatidis) καταστρέφοντας ορεινές/ποταμιακές ειδικές. Εισβάλλοντα είδη: Ταυροβατράχια, αστακοί, ψάρια. Κλιματική αλλαγή: Τροποποίηση υδροπερίοδου, θερμικός στρες. Υπερεκμετάλλευση: Εμπόριο τροφής (πόδια βατράχου), εμπόριο κατοικιδίων.
Pelophylax είδη υβριδίζονται (P. esculentus = υβριδογενετικό комплекс)—η γενετική διατήρηση είναι ακατάστακτη. Ορισμένα «είδη» είναι υβριδικές γραμμές εξαρτημένες από γονικά είδη.
Προστασία/αποκατάσταση البيότοπου, αναπαραγωγή σε καταivité (Amphibian Ark), μείωση νόσου, έλεγχος εισβάλλοντων, ρυθμίσεις εμπορίου (CITES), παρακολούθηση πολίτη επιστήμης.
Οι κενές δηλώσεις χάνουν τη νουάντσα: κάποια βατράχια νερού είναι εχθρικά εισβάλλοντα· άλλα είναι μικρο-ενδημικά στην ακμή. Η αξιολόγηση επίπεδο είδους είναι απαραίτητη.
