Οι ποταμοί έχουν λειτουργήσει ως επιλεγείς τοποθεσιών για τις πολιτισμούς χιλιετίες. Η παρουσία τους διαμορφώνει θεμελιωδώς την αστική ανάπτυξη σε πέντε διαστάσεις:
Αξιόπιστο γλυκό νερό για πόση, υγιεινή, βιομηχανία, άρδευση. Οι πόλεις χωρίς κοντινές πηγές νερού αντιμετωπίζουν υπαρξιακά προβλήματα εφοδιασμού (βλ. Λος Άντζελες, Λας Βέγκας, Κέιπ Τάουν).
Πριν τις σιδηροδρομικές γραμμές, οι ποταμοί ήταν αυτοκινητόδρομοι. Νέα ΌρλεAns, Σαιντ Λουίς, Καΐρο, Λονδίνο, Σάνγκαϊ, Καλκούτα — όλες ανέπτυξαν σε στρατηγικούς ποταμικούς κόμβους. Έτι σήμερα, η βάρκα μετακινεί 600εκατ.+ τόνους ετησίως στις εσωτερικές υδατοδρόμους ΗΠΑ με κλάσμα του κόστους σιδηροδρομικού/οδικού.
Η υδροηλεκτρική ενέργεια από τις κλίσεις ποταμών κίνησε την πρώιμη βιομηχανία (Λόuell, Μάντσεστερ, Πίτσβουργ) και τώρα παράγει το 16% του παγκόσμιου ηλεκτρισμού. Τα run-of-river και pumped storage επεκτείνουν τη δυναμικότητα.
Οι ποταμοπάρες συγκεντρώνουν πάρκα, μονοπάτια, εστίαση,preis επένδυσης, φεστιβάλ. Το εφέ «μπλε χώρου» στην ψυχική υγεία είναι τεκμηριωμένο. Οι πόλεις φωτίζουν ολοένα και περισσότερους κρυμμένους χείμαρρους για αυτά τα οφέλη.
Η πρόσβαση στο νερό ελκύει βιομηχανία (ψύξη, επεξεργασία, μεταφορά). Οι ποταμικοί кориδόροι γίνονται ζώνες καινοτομίας (San Antonio River Walk, Three Rivers Πίτσβουργ, Cheonggyecheon Σέουλ ανακατασκευή).
Πλημμυρίδες: Η αντίθετη πλευρά της φθοράς λιβαδιών. Η κλιματική αλλαγή τις ενισχύει.
Ρύπανση: Βιομηχανική κληρονομιά (PCBs, βαρέα μέταλλα), υπερχείλιση μιγμμένων αποχετεύσεων, γεωργική απόβληση.
Διαμάχη: Διαμάχες κατανομής αναποδιστικά/καταποδιστικά (Κολοράδο, Νεῖλος, Μεκκόνγκ, Ρίο Γκραντέ).
Οι ποταμοί δεν εξυπηρετούν απλώς τις πόλεις — δημιουργούν τις συνθήκες για να υφίστανται. Η κατανόηση μιας πόλης σημαίνει κατανόηση του ποταμού της.
