Ενώ οι Μεγάλες Λίμνες υφίστανται μικρές διακυμάνσεις επιπέδου νερού (σειχές, προωθούμενες πλύσεις από άνεμο), οι πραγματικές πλημμυρικές διακυμάνσεις είναι αμελητέες—τυπικά λιγότερο από 1 μέτρο (3 πόδια). Οι σταθμοί πλημμυρικής ενέργειας απαιτούν μεγάλη, προβλέψιμη πλημμυρική εύρος (πολλά μέτρα) για να παράγουν ηλεκτρισμό αποδοτικά. Επιπλέον, η χαμηλότερη πυκνότητα του γλυκού νερού (~1.000 kg/m³ έναντι ~1.025 kg/m³ της αλατιστής θάλασσας) μειώνει την πιθανή ενέργεια ανά μονάδα όγκου. Αυτοί οι παράγοντες κάνουν την παραγωγή πλημμυρικής ενέργειας στις Μεγάλες Λίμνες οικονομικά ανεκτίμητη. Άλλες ανανεώσιμες πηγές (άνεμος, ήλιος) είναι πολύ πιο πρακτικές στην περιοχή.
