Αρχές 19ου αιώνα, η γεωγραφία της Οχάιο παρουσίασε πρόκληση: εύκαμπτη γη αλλά καμία αποδοτική μέθοδος να φτάσει στις αγορές. Το σύστημα διαβρόχων — ειδικά η Ohio & Erie και η Miami & Erie — μετέτρεψε την πορεία της πολιτείας.
Πριν τις διάβρωσες, οι γεωργοί βασιζόταν σε αβέβαιους ποταμούς και χαλαρά δρόμια. Οι διάβρωσες μειώσανε το κόστος μεταφορών στο 90% και συντομέλεψαν δραματικά τον χρόνο ταξίδι. Ένα ταξίδι από Κλίβλαντ σε Πортσμουθ που πήγαινε εβδομάδες τώρα πήγαινε μέρες.
Οι γεωργοί μπορούσαν τελικά να αποστείλουν κερδοφόρα τα περιττεύοντα المحصول τους στην Τσινσινάτι, Κλίβλαντ και πέρα. Οι έμποροι προσήλθαν σε ευρύτερες αγορές. Οι πόλεις κατά μήκος των διαβρόχων — Άκρον, Πортσμουθ, Ζανεσβίλ — εκρήξαν από χωριά σε βιομηχανικά κέντρα.
Αξιόπιστη μεταφορά επέτρεψε εξειδίκευση καλλιεργειών. Η Οχάιο έγινε δύναμη σίτου, καλαμποκιού και αργότερα σόγιας. Οι γεωργοί επένδυσαν σε καλύτερο εξοπλισμό και μεθόδους, γνώρίζοντας ότι могли να φτάσουν αγοραστές.
Η κατασκευή διαβρόχων απασχόλησε χιλιάδες μετανάστες — Ιρλανδούς, Γερμανούς και άλλους — που έμειναν, φέροντας δεξιότητες και πολιτιστική ποικιλία. Ο πληθυσμός της Οχάιο τετραπλασιάστηκε μεταξύ 1820 και 1850.
Οι πόλεις διαβρόχων έγιναν βιομηχανικά κέντρα. Η ελαστικότητα της Άκρον, η χάλυβας της Κλίβλαντ, το κρέας της Τσινσινάτι — όλα αξιοποίησαν την πρόσβαση στις διάβρωσες για πρώτες ύλες και διανομή.
Οι σιδηρόδρομοι τελικά αντικατέστησαν τις διάβρωσες, αλλά το πρότυπο ήταν θέσει. Η νωρίς επένδυση υποδομών της Οχάιο δημιούργησε τους μεταφορικούς δρόμους, τα δημογραφικά κέντρα και την οικονομική ορμή που ορίζουν την ανάπτυξή της. Οι διάβρωσες δεν κίνησαν μόνο εμπορεύματα — κίνησαν την Οχάιο στο μέλλον.
