Μια λεκάνη απορροής κωνοειδής (ενδοκλειστή ή κλειστή λεκάνη) συλλέγει νερό αλλά δεν έχει έξοδο στον ωκεανό. Αντί να ρέει θαλάσσια, το νερό συσσωρεύεται σε μια τερματιστική λίμνη, πεδίο αλάτι ή αλυκό πεδίο, όπου εξαφανίζεται μέσω εξάτμισης. Αυτή η διαδικασία αφήνει πίσω τα διαλυμένα μεταλλεύματα — άλατα, καρβονάτες, βοράτες — δημιουργώντας αλκαλικά ή υπεραλκαλικά περιβάλλοντα όπως η Νεκρή Θάλασσα, η Μεγάλη Αλυκή Λίμνη, η Λίμνη Έρ, ή το Σαλάρ ντε Γουγουνί.
Κύρια χαρακτηριστικά:
Αν υπάρχει έξοδος (αפילו διακοπτή), η λεκάνη είναι εξοκλειστή και το νερό φτάνει τελικά στον ωκεανό. Οι αληθινές ενδοκλειστές λεκάνες καλύπτουν ~18% της ηπειρωτικής επιφάνειας της Γης, κυρίως σε ξηρές/ημιξηρές περιοχές. Είναι γεωλογικές παγίδες όπου το ταξίδι του νερού τελειώνει στην εξάτμιση, όχι στη θάλασσα.
