Ο ωκεανός δεν είναι απλώς φόντο—είναι το σύστημα υποστήριξης ζωής του πλανήτη. Καλύπτει 71% της επιφάνειας της Γης, ρυθμίζει κλίμα, τρέφει δισεκατομμύρια, και υποστηρίζει βιοποικιλότητα που μόλις αρχίζουμε να κατανοούμε.
Ο ωκεανός απορροφά 90% της περιττής θέρμης από ορυκτικά αέρια και την αναδιανέμει μέσω ρευμάτων (π.χ. Γκαλφ ΣτREAM), σταθεροποιώντας παγκόσμιες θερμοκρασίες και πρότυπα καιρού.
Θαλάσσιο φυτοπλάγκτον παράγει ~50% του οξυγόνου που αναπνέουμε μέσω φωτοσύνθεσης—κάθε δεύτερη αναπνοή προέρχεται από τη θάλασσα.
Ο ωκεανός απορροφά 25–30% του ανθρακοδioxidίου που εκπέμπουν οι άνθρωποι, επιβραδύνοντας την ατμοσφαιρική ζέστη. Ωστόσο, αυτό προκαλεί οξέωση, απειλώντας τους οργανισμούς που φτιάχνουν 껍질을.
Οι επιστήμονες εκτιμούν 2 εκατ.+ θαλάσσια είδη (91% ανεξερεύνητα). Οι κοραλλιοειδείς ρίφες φιλοξενούν 25% όλης της θαλάσσιας ζωής παρόλο που καλύπτουν <0,1% του βυθού.
Πάνω από 3 δισεκατ. άνθρωποι βασίζονται στη θαλάσσια τροφή ως κύρια πηγή πρωτεΐνης. Βιώσιμες αλιείες είναι απαραίτητες για τη μελλοντική διατροφή.
Η «μπλε οικονομία» παράγει $2,5 τρισ. το έτος (ναυτιλία, τουρισμός, ενέργεια, βιοτεχνολογία) και υποστηρίζει 350 εκατ. θέσεις εργασίας παγκοσμίως.
Οι ακτιναίες κοινότητες αποκτούν ταυτότητα, πνευματικότητα, και ευημερία από τον ωκεανό. Μόνος ο τουρισμός συμβάλλει $800δισ.+ ετησίως.
Θέρμη και υγρασία ωκεανού τρέφουν τυφώνες, μονσούνες, και κύκλους El Niño/La Niña που υπαγορεύουν περιφερειακές βροχοπτώσεις και θερμοκρασίες.
Ένας υγιής ωκεανός είναι μη διαπραγματεύσιμος για την ανθρώπινη επιβίωση. Η προστασία του απαιτεί κοπή εκπομπών, τερματισμό υπεραλλιείας, μείωση πλαστικής ρύπανσης, και επέκταση θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών—τώρα.
