Κριτικοί της παραχώρησης του Καναλιού Παnama: Δύο κεντρικά επιχειρήματα

Οι αντίθετοι των Συνθηκών Τοργιός-Κάρτερ 1977 (οι οποίες παρέδωσαν το Κανάλι Παnama στην Παnama μέχρι το 1999) εστίασαν την κριτική τους σε δύο στήλες:

1. Αμφισβήτηση Παραβίασης Συνθήκης

Οι κριτικοίSupported ότι η Συνθήκη Χέι-Μπουνάου-Βαρίγια 1903 χάριζε στις Η.Π.Α. δικαιώματα "εις τον αιώνα" στη Ζώνη Καναλιού. Supported ότι οι συνθήκες 1977 καταργούσαν από τη μια πλευρά μια δεσμευτική διεθνή συμφωνία χωρίς τη συγκατάθεση των Ζονιανών (Αμερικανών πολιτών στη Ζώνη Καναλιού) ή υπερπλειοψηφίας της Γερουσίας για τη λήξη συνθήκης.

2. Κατηγορίες Ρατσισμού και Ιμπεριαλισμού

Οι κριτικοίsupported ότι η αμερικανική kontrol ήταν ριζωμένη στο ρατσιστικό πατερναλισμό και την ιμπεριαλιστική φιλοδοξία: η συνθήκη 1903 διαπραγματεύτηκε με μια νεαρή Παnama (η οποία οι Η.Π.Α. βοήθησαν να αποχωρίσουν από την Κολομβία) υπό ναυτική διαπραγμάτευση· η διακυβέρνηση Ζώνης Καναλιού διέτεινε την κατακερματισμένη εργατική δύναμη "χρυσή ρουλέτα" (λεύκοι Αμερικανοί) και "ασημένια ρουλέτα" (Δυτικά Ινδικά, Παναμιάνοι) εργαζόμενους· και αμερικανικές στρατιωτικές παρεμβάσεις (1903, 1964, 1989) επιβάλλονταν την κυριαρχία.

Αντιεπιχειρήματα

• Η Χέι-Μπουνάου-Βαρίγια επιβλήθηκε σε μια αδύναμη Παnama· η αναδιαπραγμάτευση διόρθωσε μια ανισότητα.
• Οι Η.Π.Α. απέκτησαν μόνιμους δικαιώματα ουδετερότητας και πρόσβαση άμυνας.
• Η επακόλουθη διαχείριση της Παnama (μέσω ACP) ήταν αποτελεσματική και κερδοφόρα.

Η συζήτηση αντανακλά ευρύτερες διαπιστώσεις Ψυχρού Πολέμου: αντιкомунистиστές είδαν την παραχώρηση ως υποχώρηση· φορείς ανθρωπίνων δικαιωμάτων την είδαν ως αποικιοκρίση. Η Γερουσία ψηφίσε 68–32· το κανάλι παραδόθηκε ειρηνικά τη 31 Δεκ 1999.