Οι ποταμοί και τα ρέυματα φιλοξενούν ποικίλη σειρά καρνιβόρων που καταλαμβάνουν πολλαπλές τροφικές βαθμίδες, παίζοντας ουσιαστικό ρυθμιστικό ρόλο στην ισορροπία των οικοσυστημάτων. Από αφοσπόνδυλα έως κορυφαία хищικά, αυτοί οι κυνηγοί διαμορφώνουν τα υδατικά δίκτυα τροφής.
Πίστριες (ιριδωτές, καφέ, κοκοράκι) είναι εικονικοί хищητές ρευμάτων, τρεφόμενοι με έντομα, καρκινοειδή και μικρότερα ψάρια. Σαλμόνια (τσινόκ, κόχο, ατλαντικά) είναι αναδρόμιοι κυνηγοί στις γλυκονερείς φάσεις, τρεφόμενοι με ψάρια και αφοσπόνδυλα. Βόρεια λούτσες και μουσκελούνγκες είναι хищητές που περιμενούν με ρατσιστούς οδόντας, στοχεύοντας ψάρια, αμφίβια και ακόμα και νονόνια πάπια.
Νύμφες λιβελλούλων και ζυγαστέρων είναι αφόρητοι υδατικοί κυνηγοί με εκτεινόμενα γνάθα, πιάνοντας νύμφες κουνουπιών, γοργονόφους και μικρότερα ψάρια. Γίγαντες υδατικά έντομα (δακτυλοδαιμονίες) ενεγκούν χωνευτικά ένζυμα σε θήρα όπως γοργονόφους και ψάρια. Καρνιβόρα κολυμβητικά σκαράβει και υδατικοί σκορπιοί περιπολούν την υδατική στήλη και τη βλάστηση.
Βουφάδες είναι хищητές με όριο το μέγεθος του στόματος, τρώγοντας οτιδήποτε μπορέσουν να καταπίνουν—ψάρια, ποντίκια, πουλιά, άλλες βουφάδες. Ελβενντέρ και γιγαντιαίες σαλαμάνδρες κυνηγάν αστακούς και ψάρια τη νύχτα. Υδατικές φίδι (νερόντια) και βαμβακοφίδι είναι ευφυείς κολυμβητές που κυνηγάν ψάρια και αμφίβια. Στις νότιες περιοχές, αλιγάτορες λειτουργούν ως κορυφαία хищικά.
Αλκυόνες βουτάνε με ακρίβεια για γοργόνους. Τσικνιάδες και χρωστίδες πεζεύουν τα βαθιά για ψάρια, βάτραχους και καρκινοειδή. Γυπσόγερκα και λευκάεφτα αετοί αρπάζουν ψάρια από την επιφάνεια. Μεργκασέρες είναι νυκτικόλυτες νύκτες με πριονωμένα ράμια για να κρατάνε ψάρια.
Αυτοί οι καρνιβόροι ελέγχουν πληθυσμούς φυτófαγων και αποτομικών, αποτρέποντας την υπερβόσκηση αλγών και υδατικών φυτών. Διευκολύνουν την κύκλωση θρεπτικών και τη μεταφορά ενέργειας. Η παρουσία τους δείχνει υγιή, βιοποικίλα ρέυματα. Η διατήρηση υγροτόπων γλυκού νερού απαιτεί την προστασία της πλήρους ομάδας хищικών.
