Ο Νόμος Μεταφοράς Επικίνδυνων Υλικών του 1975 έκανε υποχρεωτικό για κάθε όχημα που μεταφέρει επικίνδυνα υλικά να ετικετώνεται για να υποδεικνύει ότι επικίνδυνα υλικά βρίσκονται στην πλοήγηση. Ένας κοινός τρόπος ικανοποίησης αυτής της απαιτήσης είναι η χρήση πλακιδίων που εκδίδονται και ρυθμίζονται από το Τμήμα Μεταφορών ΗΠΑ.
Ο κύριος στόχος του τμήματος μεταφορών στην απαιτούμενη χρήση πλακιδίων κατά τη μεταφορά επικίνδυνων υλικών είναι να ενημερώνει το κοινό για τους εγγενείς κινδύνους που συνοδεύουν την παρουσία επικίνδυνων υλικών. Τα πλακίδια προορίζονται να διατηρούν τα επικίνδυνα υλικά σωστά διαχωρισμένα όταν μεταφέρονται στο ίδιο όχημα.
Ως μέρος των προσπαθειών του για να ενημερώσει το κοινό και το προσωπικό αποστολής για την παρουσία επικίνδυνου υλικού, το τμήμα μεταφορών απαιτεί ότι όλα τα δοχεία που χρησιμοποιούνται για την αποστολή επικίνδυνων υλικών να ετικετώνονται με ένα διαμαντιασχήματο, 4-ίντσα x 4-ίντσα αυτοκόλλητο που περιέχει λέξεις προειδοποίησης και γραφικά. Συγκεκριμένα, το τμήμα απαιτεί ότι τα οχήματα που μεταφέρουν επικίνδυνα υλικά χρησιμοποιούν μεγαλύτερες εκδόσεις των προαναφερόμενων αυτοκόλλητων, στη μορφή ενός πλακιδίου τοποθετημένου σε ευδιάκριτη θέση στο όχημα.
Τα πλακίδια ταξινομούνται σε αρκετές κατηγορίες με βάση τον τύπο του κινδύνου που αποτελεί το επικίνδυνο υλικό. Μερικές από αυτές τις κατηγορίες περιλαμβάνουν εκρηκτικό, εύφλεκτο και διαβρωτικό.