Όταν ταξιδεύετε ή κατασκηνώνετε, ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα είναι να έχετε καθαρό νερό για να πίνετε. Αυτό είναι επίσης αληθές για άτομα που ανησυχούν για την έκτακτη προετοιμασία, στην περίπτωση που οι δημόσιες πηγές νερού γίνουν μολυσμένες ή αλλιώς unsafe. Το νερό μπορεί να μολυνθεί δύο τρόπους, βιολογική μόλυνση ή τοξική μόλυνση. Η βιολογική μόλυνση σημαίνει ότι το νερό περιέχει μικροοργανισμούς που μπορεί να είναι βλαβερές αν καταπωθούν. Η τοξική μόλυνση αναφέρεται σε χημική απόβληση όπως αποχετεύσεις ή пестиχίδες. Το βιολογικά μολυσμένο νερό μπορεί να καθαριστεί αλλά το νερό που είναι τοξικό δεν μπορεί. Ευτυχώς, υπάρχουν διάφορες πρακτικές μέθοδοι διαθέσιμες για άτομα να καθαρίσουν το δικό τους νερό.
Αν και δεν είναι τόσο πρακτικά όσο η βρασίδα ή η χημική καθαρισμός, τα φίλτρα νερού μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθούν. Τα φίλτρα αποτελείται από μια κάμαρα που περιέχει υλικό που είναι σχεδιασμένο να αφαιρεί μικροοργανισμούς πάνω από ένα συγκεκριμένο μέγεθος. Το νερό διακαλείται μέσω της καμάρας και τυχόν μικροοργανισμοί αρκετά μεγάλοι για να πιαστούν διατηρούνται στο φίλτρο. Τα πιο συνηθισμένα φίλτρα νερού πιάνουν όλους τους οργανισμούς μεγαλύτερους από 5 μικρόν σε διάμετρο. Αυτό θα αφαιρέσει τους περισσότερους συνηθισμένους μικροοργανισμούς αλλά θα είναι ανενεργό εναντίως εξαιρετικά μικρών μολυσμάτων όπως ιοί. Τα φίλτρα νερού μπορούν επίσης να καταστραφούν και να επιτρέψουν μη φιλτραρισμένο νερό να διαρρεύσει πέρα από τη συσκευή φίλτρασης.
Η θέρμανση νερού στο σημείο βρασμού των 100°C (212 βαθμούς Φαρενάιτ) θα σκοτώσει όλους τους βιολογικούς μικροοργανισμούς. Νερό που θερμανθεί τουλάχιστον σε 85°C (185 βαθμούς Φαρενάιτ) θα σκοτώσει όλους τους μικροοργανισμούς μέσα σε λίγα λεπτά. Ακόμα κι αν το νερό είναι καθαρό μόλις φτάσει στο σημείο βρασμού, είναι ακόμα συμβουλευτικό να αφήσετε το νερό να βράσει για μερικά λεπτά για να εξασφαλίσετε ότι όλοι οι μικροοργανισμοί έχουν σκοτωθεί.
Μια από τις πιο εύκολα διαθέσιμες χημικές επεξεργασίες για καθαρισμό νερού είναι ο ιώδης. Η πιο δημοφιλής φόρμουλα είναι σταγόνες ιώδη. Πέντε στάγνες ιώδη πρέπει να προστεθούν σε κάθε λίτρο νερού. Μετά την προσθήκη του ιώδη, το νερό πρέπει να αφήσει να στέκεται για 15 λεπτά πριν πια. Αν το νερό είναι νεφελώδες ή σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες αυτό πρέπει να αυξηθεί σε 30 λεπτά. Ένα πιθανώς λιγότερο βαρετό μέθοδος είναι να χρησιμοποιήσετε δισκία ιώδη. Μετά την προσθήκη του δισκίου στο νερό, πρέπει να αφήσει να στέκεται για 10 λεπτά ή έως 30 λεπτά αν το νερό είναι ειδικά νεφελώδες και/ή κρύο. Γενικά, ο ιώδης λειτουργεί καλύτερα αν η θερμοκρασία νερού είναι πάνω από 20°C (68 βαθμούς Φαρενάιτ).
Ο ιώδης θα προσθέσει ελαφρώς άσχημο γεύμα στο νερό. Αν και δεν είναι βλαβερός, μερικοί μπορεί να βρουν τη γεύμα που παρέχει αυτό το χημικό να είναι προσβλητικό. Το aftertaste από χημική καθαρισμό μπορεί να αφαιρεθεί προσθέτοντας βιταμίνη C στο νερό. Μόλις το νερό έχει καθαριστεί, προσθέστε 50 mg βιταμίνης C για να ουδετεροποιήσετε τυχόν αρνητικές γεύσεις. Η βιταμίνη C μπορεί να αγοραστεί σε υγρή μορφή για αυτόν τον σκοπό.
Το χλώριο μπορεί να αντικατασταθεί για άτομα που έχουν αλλεργίες ιώδη. Το χλώριο προστίθεται γενικά στο νερό σε μορφή δισκίου. Ως ο ιώδης, το χλώριο είναι ευαίσθητο στην θερμοκρασία και αν το νερό είναι ειδικά κρύο, πρέπει να αφήσει να στέκεται έως 30 λεπτά πριν πια.
