Το binturong (Arctictis binturong) είναι ένα από τα μόνο δύο σαρκοφάγα στον κόσμο με προhensible ουρά. Γνωστό επίσης ως ασιατικές ἀρκούδες γάτες, τα binturongs έχουν ασυνήθιστη φυσιολογία που φαινομενικά μοιάζει με ἀρκούδες ή γάτες. Είναι ένα παχύσαρκο ζώο που μπορεί να φτάσει 38 ίντσες μήκους, ζυγίζοντας έως 50 λίβρες, με σκληρή μαύρη γούνα και παχύτριχες ουρές με δερμάτινη άκρη. Μπορεί να ζήσει έως 20 χρόνια σε καταività. Τα binturongs είναι νυχτερινά και περνούν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους στα δέντρα, ηλιοθεραπευόμενες και αναζητώντας φαγητό. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά χαρακτηριστικά του binturong είναι η ασυνήθιστη μυρωδιά του, η οποία μερικοί έχουν παραβιάσει στην μυρωδιά βουτυροκωλόκιο ή ψωμί καρπούζης. Τα binturongs κρατιούνται συχνά ως κατοικίδια από τους ντόπιους της Ταϊλάνδης, τους Orang Asli.
Το σιαμάνγκ (Symphalangus syndactylus) είναι ένα δενδρικό, αουράνιο συγγενές του γκιμπόν. Έχει διάφορες φυσικές προσαρμογές που του βοηθούν να επιβιώσει σχεδόν αποκλειστικά στα δέντρα, όπως βραχιωνικά χέρια χτισμένα για κολύμπημα από κλαδί σε κλαδί και μεγάλοι λάρυγγες θήκες που μπορούν να φουσκωθούν με αέρα για να παράγουν αντηχητικά κλήσεις που μπορούν να ακούγονται για μίλια. Τα σιαμάνγκ είναι ομνηστικά, αλλά βασίζονται περισσότερο σε φυτικά τρόφιμα από τα περισσότερα άλλα απίδια, με φρούτα να αποτελούν 60 τοις εκατό της διατροφής του ζώου. Διαβιώνουν το μεγαλύτερο μέρος των ξυπνιών ωρών τους χαλαρώνοντας και ψάχνοντας φαγητό. Στην άγρια φύση, τα σιαμάνγκ ζουν γενικά έως 25 χρόνια ηλικίας αλλά σε καταivité μπορούν να ζήσουν πάνω από 30 χρόνια. Στη Ταϊλάνδη, τα σιαμάνγκ είναι κινδυνευόμενα λόγω καταστροφής βιότοπου και της παράνομης εμπορίας κατοικιδίων. Είναι προστατευμένο είδος.
Ο καφέ-αγκυλόελφος (Rucervus eldii), μερικές φορές καλούμενος Eld's deer, είναι είδος ελάφους ντόπιο στη Νότια Ανατολική Ασία. Υπάρχουν τρία υποείδη, συμπεριλαμβανομένου του καφέ-αγκυλόελφου της Ταϊλάνδης, που είναι το δεύτερο μεγαλύτερο είδος ελάφους στη χώρα. Είναι κινδυνευόμενα στη Ταϊλάνδη και πιθανώς θα εξαφανιστούν μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, σύμφωνα με την Ταϊλανδική Εταιρεία Διατήρησης Άγριας Ζωής. Και άρρενες και θηλείς είναι μεσαίου μεγέθους και έχουν τυπική ελαφιά φυσιογνωμία με μακρά λεπτὰ πόδια, λεπτὸ λαιμό και μεγάλο κεφάλι και σώμα. Τα άρρενες είναι μεγαλύτερα από τις θηλείς και μπορούν να ζυγίσουν έως 330 λίβρες.
Το χρυσό δέντρο δουσιν (Cassia fistula) είναι το εθνικό δέντρο της Ταϊλάνδης. Είναι μεσαίου μεγέθους δέντρο που αναπτύσσεται μεταξύ 35 και 70 ποδιών ύψος με ωοειδή φύλλα και μάζες ζεστά κίτρινα άνθη που εμφανίζονται στα τέλη της άνοιξης. Το χρυσό δέντρο δουσιν είναι σημαντικό φυτό στην Αϊγιουρβεδική και παραδοσιακή ταϊλανδική ιατρική. Δεν αναπτύσσεται καλά σε ξηρά κλίματα και δεν ανοχείται το κρύο, αλλά είναι αλατιστικό- και ξηραστικό- ανοκτικό σε κάποιο βαθμό.
Ενδημικό στη Ταϊλάνδη, Ινδία και Βιρμανία, το λουλούδι παπαγάλλου (Impatiens psittacina) είναι είδος βαλσάμινων γνωστό για τα ασυνήθιστα άνθη του που μοιάζουν με εξωτικά πουλιά στο σχήμα και χρώμα τους. Τα άνθη έρχονται σε αποχρώσεις λιλάκ και ζεστά ερυθρά με φωτεινά πράσινα σέπια. Είναι συμπαγές φυτό με 1.5-πόδι συνήθεια ανάπτυξης και ελαφρώς λεπτότομα φύλλα. Το λουλούδι παπαγάλλου είναι σπάνιο, προστατευμένο είδος.
Ενδημικό στο νότιο Ταϊλάνδη και Μαλαισία, το βελουτίνο ταμαρίδι (Dialium indum) είναι ένα τροπικό, καρποφόρο δέντρο που εκτιμάται για το καρπό του και το σκληρό ξύλο. Είναι απειλούμενο είδος στη Ταϊλάνδη, όπου συλλέγεται εκτεταμένα για οικοδομή και γλυπτική. Αναπτύσσεται έως 90 πόδια ψηλά και ευδοκιμεί στα πυκνά τροπικά δάση στο νότιο της χώρας, όπου ψηλά δέντρα το προστατεύουν από έντονο φως ήλιου. Ο καρπός, καλυμμένος με σκόνη πιπεριάς και ζάχαρη, είναι δημοφιλές σνακ στη Ταϊλάνδη.
