Η σαλοσίμωση και πτώση είναι νομικός όρος που τοποθετεί κάποιες ευθύνες στο άτομο ή την επιχείρηση που δημιούργησε έναν κίνδυνο που οδήγησε σε σωματική βλάβη. Οι σαλοσιμώσεις και πτώσεις μπορεί να προκληθούν από έναν αριθμό παραγόντων. Οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων πρέπει να πάρουν βήματα για να αποφύγουν αυτές τις αιτίες. Αν έχετε τραυματιστεί σε μια σαλοσίμωση και πτώση, πρέπει να είστε ενήμεροι για τις πιθανές αιτίες και ποιος είναι υπεύθυνος να πληρώσει για θεραπεία, ανάκαμψη, χαμένους μισθούς και άλλα κόστη που συνδέονται με την υπόθεση.
Ένα υγρό πάτωμα σε ένα κατάστημα ή εγκατάσταση είναι ένας συνηθισμένος κίνδυνος για πελάτες και υπαλλήλους. Όταν σχηματιστούν λούτες νερού ή άλλων υγρών, μια επιχείρηση απαιτείται να τοποθετήσει ένα φωτεινό πορτοκαλί ή κίτρινο σήμα για να ειδοποιήσει όλους τους διαβατέρες. Η εταιρεία πρέπει τότε να δώσει οδηγίες σε έναν από τους υπηρέτες της να σκουπίσει τη λούτα όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Αν σαλοσιμωθείτε σε μια μεγάλη λούτα που δεν έχει σημειωθεί σωστά από την επιχείρηση, μπορεί να καλείται να πληρώσει για τον τραυματισμό σας.
Ένα απρόσμενο αντικείμενο είναι μια άλλη πιθανή αιτία σαλοσίμωσης ή πτώσης. Τέτοιο αντικείμενο μπορεί εύκολα να προκαλέσει σε ένα άτομο να χτυπήσει το δάχτυλό του, να στραφεί το αστράγαλο ή να πέσει και να σπάσει ένα οστό. Η ευθύνη καθορίζεται από δύο πράγματα: Αν υπήρξε νόμιμος λόγος για το αντικείμενο να είναι εκεί και αν ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης έχει μια τακτική διαδικασία ελέγχου για αυτούς τους τύπους αντικειμένων. Αλλιώς, μπορεί να υπάρχει πιθανή απαίτηση αμέλειας.
Οι εξωτερικοί χειμερινοί κίνδυνοι όπως χιόνι και πάγος μπορούν επίσης να προκαλέσουν τυχόν βλάβη από σαλοσίμωση και πτώση. Ο νόμος διαφέρει λίγο σε διαφορετικές πολιτείες, αλλά γενικά ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης καλείται να πληρώσει αν υπάρχει "μη φυσική συσσώρευση" πάγου ή χιονιού. Η αμέλεια πρέπει να είναι περισσότερη από απλώς το να μην σκαφτεί ή να μην αλατίζουν για μια ή δύο μέρες. Αντ' αυτού, θα έπρεπε να είναι một προορισμένη αποφυγή της εκκαθάρισης πάγου και χιονιού για αρκετές μέρες.
Στην περίπτωση που μια υπόθεση σαλοσίμωσης-πτώσης πάει σε δίκη, η επιχείρηση θα μάλλον argued ότι ήταν η δική του απροσذرμασία του πελάτη που οδήγησε στη πτώση. Αγνόησε ο καταγγελέας προειδοποιήσεις ή σήματα; Ήταν τρελλός πολύ γρήγορα και χτύπησε κάτι που συνήθως θα είχε δει; Ήταν αποσπορασμένος από τη δική του συμπεριφορά; Ένας δικαστής μπορεί να λάβει υπόψη αυτούς τους παράγοντες όταν αποφασίζει για την ευθύνη μιας υπόθεσης σαλοσίμωσης-πτώσης.
Ένα πρότυπο για τον καθορισμό ευθύνης σαλοσίμωσης ή πτώσης είναι η λογικότητα. Βασικά, είναι μια εξέταση από το δικαστήριο των λογικών βημάτων που μια επιχείρηση λαμβάνει για να αποφύγει την κατάσταση που οδήγησε στη σαλοσίμωση ή πτώση. Για παράδειγμα, αν μια εταιρεία έχει τακτικές επιθεωρήσεις, καθαρή φωτιά, ένα φωτεινό σήμα ή προειδοποίηση του πιθανού κινδύνου, τότε με всяκα πιθανότητα, έχει κάνει λογικά το καθήκον της να ειδοποιήσει τους ανθρώπους για τους κινδύνους.
